In het rijtje mooiste volksliederen mag de hymne van de Verenigde Staten natuurlijk niet ontbreken: 'The Star-Spangled Banner'.
Veel gehoord tijdens de Olympische Spelen. En de Amerikanen weten bij elk sportevenement een ware show van hun volkslied te maken, neem de Superbowl bijvoorbeeld. Maar waarover zingen ze nu precies? Waar komt de tekst vandaan? Wie heeft deze melodie geschreven?
Hiervoor gaan we eerst terug naar het jaar 1770.
In Londen waren de rijkere mannen lid van een society. Zo had je bijvoorbeeld de Anacreontic Society. Dit was een gentlemen's club voor (amateur) musici.
De voorzitter van deze club, Ralph Tomlinson, wilde een soort clublied schrijven. Clublid John Stafford Smith schreef ooit als tiener al een melodie. Zo ontstond The Anacreontic Song. Het lied en dan vooral de melodie begon steeds populairder te worden, zo ook in de Verenigde Staten.
Veertig jaar later. Amerika 1814. Tijdens deze oorlog (1812-1815) was de dichter en advocaat Francis Scott Key aan boord van een Brits oorlogssschip. Hier was hij getuige van het bombardement op Fort McHenry in Baltimore. De volgende dag schreef hij een gedicht met als titel 'The Defence of Fort McHenry'.
Hierin de zin 'O say does that star-spangled banner yet wave'. Tijdens het schrijven van het gedicht had hij de melodie van de Anacreontic Song al in zijn gedachten.
Het lied werd een erg populair patriottistisch lied.
Op drie maart 1931 werd, onder president Herbert Hoover, The Star-Spangled Banner (de met sterren bezaaide banier) het officiële volkslied van de Verenigde Staten.
Oh, say can you see by the dawn's early light
What so proudly we hailed at the twilight's last gleaming?
Whose broad stripes and bright stars thru the perilous fight,
O'er the ramparts we watched were so gallantly streaming?
And the rocket's red glare, the bombs bursting in air,
Gave proof through the night that our flag was still there.
Oh, say does that star-spangled banner yet wave
O'er the land of the free and the home of the brave?
On the shore, dimly seen through the mists of the deep,
Where the foe's haughty host in dread silence reposes,
What is that which the breeze, o'er the towering steep,
As it fitfully blows, half conceals, half discloses?
Now it catches the gleam of the morning's first beam,
In full glory reflected now shines in the stream:
'Tis the star-spangled banner! Oh long may it wave
O'er the land of the free and the home of the brave!
And where is that band who so vauntingly swore
That the havoc of war and the battle's confusion,
A home and a country should leave us no more!
Their blood has washed out their foul footsteps' pollution.
No refuge could save the hireling and slave
From the terror of flight, or the gloom of the grave:
And the star-spangled banner in triumph doth wave
O'er the land of the free and the home of the brave!
Oh! thus be it ever, when freemen shall stand
Between their loved home and the war's desolation!
Blest with victory and peace, may the heav'n rescued land
Praise the Power that hath made and preserved us a nation.
Then conquer we must, when our cause it is just,
And this be our motto: "In God is our trust."
And the star-spangled banner in triumph shall wave
O'er the land of the free and the home of the brave!
0 comments:
Post a Comment