George Michael Symphonica Concert Rotterdam 21 okt

6:45 AM | Labels:

Vrijdag 21 oktober 2011. Eindelijk was het zover. De gebroeders Bosma op weg naar Rotterdam om een van hun favoriete zangers, George Michael, te bewonderen en te beluisteren.
Bij Ahoy aangekomen was het, na een dikke twee uur rijden, de hoogste tijd om de blaas te legen in het toilet. GM kwamen we daar niet tegen, maar de eerste grappen waren alweer snel gemaakt. Aangezien we ruim op tijd aanwezig waren konden we eerst rustig overal een kijkje nemen, een hapje eten en een drankje doen. Nadat I.J. een prachtig t-shirt van GM had gekocht liepen we naar onze zitplaatsen. We hadden een prima plekje, ring 2 eerste rij, dus geen mensen voor ons.
Op het moment dat de grote, rode gordijnen open gingen en GM begon te zingen kwamen er zoveel indrukken bij mij binnen dat ik het eerste nummer eigenlijk niet eens heb gehoord. Bij het derde nummer, Cowboys And Angels, deed ik mijn ogen dicht. Die prachtige stem liet voor heel even de omgeving verdwijnen. Ik was weer dat jochie van tien, die op zijn kamer een hele dag bij de cassetterecorder kon zitten om alle nummers van Wham op te nemen die op de radio gedraaid werden. Nu ben ik niet iemand die snel emotioneel wordt, maar toen ik die kamer, mijn jeugd, weer verliet en mijn ogen opende merkte ik dat ze vochtig werden. Riep de muziek deze emoties op? Of kwam het doordat ik hier live bij een concert van mijn idool van vroeger zat? Iemand die al 27 jaar met zijn songs in mijn leven meeloopt. En dat ik hem dan, na al die jaren, nu eindelijk 'in het echie' zag optreden was een bijna onbeschrijvelijk gevoel.
Nou goed, fantastisch om zo'n dag samen met je broertje te beleven. I.J en ik hebben enorm genoten van dit intieme, warme concert. Met nummers als Kissing a Fool, You have been Loved, A Different Corner, Freedom ’90  en een aantal covers zoals My Baby Just Care For Me, Brother Can You Spare A Dime en Russian Roulette gaf George Michael samen met het orkest een spetterende show weg. Wat heeft die man toch een geweldige stem. Hij blijft een artiest van wereldformaat!                                                                            
(lees ook: http://ibojanbosma.blogspot.com/2011/10/blogbrothers-on-tour.html)
                                          Going To A Town (Rufus Wainwright)
(http://www.youtube.com/watch?v=4-u2veKwP0s)

I'm going to a town that has already been burnt down
I'm going to a place that has already been disgraced
I'm gonna see some folks who have already been let down
I'm so tired of America

I'm gonna make it up for all of The Sunday Times
I'm gonna make it up for all of the nursery rhymes
They never really seem to want to tell the truth
I'm so tired of you, America
 
Making my own way home, ain't gonna be alone
I've got a life to lead, America
I've got a life to lead
Tell me, do you really think you go to hell for having loved?
Tell me, enough of thinking everything that you've done is good
I really need to know, after soaking the body of Jesus Christ in blood
I'm so tired of America

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS
Read User's Comments0
Posted by Unknown

Kort Verhaal (deel 4: slot)

11:39 AM | Labels:

Martin zijn gedachten werden abrupt onderbroken door het indringende gerinkel van de ouderwetse, ivoorwitte telefoon die op het dressoir onder de spiegel stond. Terwijl hij zijn hand in slow motion naar het toestel zag reiken was het alsof hij uit een of andere droom ontwaakte. Totaal ontnuchterd en verbijsterd zag hij dat zijn rechterhand onder het bloed zat. De telefoon bleef rinkelen en automatisch pakte hij de hoorn op. De stem aan de andere kant klonk nog onduidelijk in zijn oor maar bij Martin schoot de hele avond nu als een film aan hem voorbij toen hij zichzelf in de spiegel zag. Op het moment dat hij de rode vegen op zijn gezicht, zijn opengescheurde, met bloed doordrenkte bloes en de rode striemen op zijn borst zag, kwam alles als een vreemde, rustgevende explosie naar boven. Hij wist dan ook meteen wie hij aan de lijn had. ‘Hallo? Is daar iemand?’ Martin herkende de bezorgde stem van Guus. ‘Is Nadia nog bij jou? Ze is namelijk nog steeds niet thuisgekomen… Hallo?!’ De ongerustheid van Guus irriteerde Martin mateloos. ‘Dag Guus, je spreekt met Martin. Je moet nu eens goed naar mij luisteren!’ zei hij met een rustige stem, vol overtuiging en een zelfverzekerdheid die hij zijn hele leven had gemist. ‘Nadia komt niet meer bij je terug. Je vriendin heeft een keuze gemaakt en ze blijft de rest van haar leven bij mij. Ze is van mij, hoor je me!’ Martin begon nu hysterisch te schreeuwen. ‘Zij wilde nog terug naar jou maar ik heb haar tegen kunnen houden. Je zult haar nooit meer zien, nooit meer kunnen voelen! Guus probeerde ertussen te komen maar Martin gaf hem die mogelijkheid niet. ‘Nee luister naar mij! Wat denk je, ik weet heus wel waarom ze hier was. Een beetje ‘fucking’ medelijden tonen. Denk je soms dat ik een of andere idioot ben? Je had mee moeten gaan dan was het misschien anders afgelopen. Maar nu? Maar nu…’ Het geschreeuw ging over in een hartverscheurend gejank. Martin liep, al struikelend over de lege flessen, naar de bank en merkte niet dat hij de telefoon van het dressoir trok. Vlak voor de bank stapte hij bovenop een fles en viel voorover op de grond terwijl hij in zijn val de kabel van de telefoon uit de muur meetrok. Liggend op het bebloede tapijt ging hij verder met zijn gesprek niet merkend dat hij tegen niemand meer aan het praten was. ‘Je moest eens weten hoe mijn leven tot nu toe is geweest.’ fluisterde Martin huilend, zijn rode, opgedroogde lippen tegen de hoorn gedrukt. ‘Van jongs af aan voel ik me al een mislukking, een nobody. Ik kon nooit iets goed doen in de ogen van mijn vader. Wat ik ook deed hij kraakte me tot het bot toe af. Ik was in zijn ogen geen echte vent, ik moest veel harder worden, overal beter in zijn. Op school was er geen leraar die mijn problemen begreep. Geen leerling die ook maar enige interesse in mij toonde. Ik was het pispaaltje, de voetveeg van de klas. Ik liep elke pauze met mijn ogen op de grond gericht, te bang om ook maar iemand aan te kijken. Nooit heb ik het plezier van een leuke vriendengroep beleefd. Ik heb, verdomme, nog nooit een vriendin gehad. Het is een grote verspilling van energie geweest, die zesentwintig jaar dat ik op deze klote aardbol heb rondgelopen!’ Martin smeet de hoorn van de telefoon weg en stond op. Trillend pakte hij het grote keukenmes, dat op de grond lag en wandelde met een vreedzaam, helderlicht gevoel in zijn hoofd naar de slaapkamer, waar zijn Nadia lag. ‘Dag lieverd,’ zei hij liefdevol, ‘heb je nog even geduld?’ Martin legde het mes op het nachtkastje en begon zijn kleren uit te trekken. In de verte hoorde hij de deurbel gaan en het harde geklop op de deur. ‘Luister nog even naar mij schat…’ fluisterde hij, ondertussen het mes pakkend. Het geklop werd nu een gebons tegen de deur. ‘Je weet dat ik je nooit pijn wil doen, daarom moest ik deze keuze wel maken.’ Martin ging op zijn knieën, tussen de benen van Nadia zitten. ‘Guus of deze klote wereld hadden je op een gegeven moment toch pijn gedaan, een pijn die ik je nooit zou toewensen.’ Nu werd er keihard ‘Politie!’ geroepen en klonk er een langdurig gebonk en de deur begon zuchtend te kraken. ‘Ik kom zo bij je Nadia, dan zijn we samen, voor altijd samen in een betere wereld.’ Martin zette het mes tussen de bebloede borsten van Nadia met het lemmet omhoog. Nog een keer keek hij naar dat mooie, bleke gezichtje van haar en liet zich toen voorover vallen, in een laatste, dodelijke omhelzing. Op het moment dat de politie kwam binnenstormen lag Martin bovenop de dode Nadia met het mes door zijn eigen keel maar met een hemelse glimlach om zijn gezicht.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS
Read User's Comments0
Posted by Unknown

Dank-u-Snitterklaasgedicht

12:05 PM |



En ineens was hij dèr,
verskeen su mar op de Twitter.
Niemand had van um hoort,
de beskermheilige van de Snitter.
Wie was het nou, wer komt ‘ie fut?
Die neef van Sinterklaas.
Ut werd al snel un fenomeen,
òns aller Snitterklaas.
Hij kreeg dan ok veul folgers,
had foar iedereen un snitter klaar.
Toen kwam de dag, de dertiende,
bij de Weduwe kwam hij daar.
Onder ut 'Blauwhuuster' geblaas
en de camera's bleef hij rustig op 'e been.
Dank U Snitterklaas,
do hest ut geweldig Deen!

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS
Read User's Comments0
Posted by Unknown

My Way (Comme d' habitude)

9:44 AM | Labels: ,

My way is een nummer wat nog steeds bepaalde emoties bij mij losmaakt. De versies van Frank Sinatra en Elvis Presley staan in mijn geheugen gegrift. Ik heb altijd gedacht dat het nummer door Paul Anka geschreven was. Na wat speurwerk op het internet kwam ik erachter dat het van origine een Franstalig nummer is. Ooit geschreven door de Franse componist Jacques Revaux. Hij schreef het lied, aanvankelijk onder de titel 'For Me', en bood het verschillende zangers aan maar niemand leek geïnteresseerd.
Na enig aandringen wilde Claude François het nummer in 1967 wel op de plaat zetten, mits het voorzien werd van een nieuwe tekst. Gilles Thibaut schreef vervolgens samen met Claude François, onder de titel 'Comme d' habitude', een tekst waarin het leven wordt beschreven van een vermoeide forens met een relatie waaruit de vonk allang verdwenen is. De inspiratie hiervoor putte Claude François uit zijn net verbroken relatie met de zangeres France Gall, over wie ik eerder al een blogbericht schreef.
Daarna kwam het nummer onder, de toen nog onbekende, David Bowie zijn aandacht en hij schreef er een Engelstalige tekst bij, Even A Fool Learns To Love. Ook Paul Anka hoorde van het nummer en schreef er eveneens een (andere) tekst bij, My Way. Hij liet het aan Frank Sinatra horen en omdat de carrière van Sinatra wat stilstond en hij het een fantastisch nummer vond, bracht Sinatra het in 1969 uit en het werd dan ook meteen een grote hit.
Zo is het nummer in die 44 jaar regelmatig gecoverd, ook in het Nederlands. Herman Brood scoorde er na zijn dood ook nog een nummer 1 hit mee. Tijdens mijn vakantie in Turkije hoorde ik 'Ben Böyleyim'  de Turkse versie van de band Athena. Dit nummer is dus echt tijdloos en in wat voor taal hij ook gezongen wordt, het blijft een prachtig nummer!



  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS
Read User's Comments0
Posted by Unknown

Rednex - Wish You Were Here

2:06 AM | Labels: ,


De Amerikaanse Burgeroorlog vond plaats tussen 1861 en 1865 in de Verenigde Staten van Amerika en werd uitgevochten door de noordelijke staten (ook wel de Unie genoemd) enerzijds en de afgescheiden zuidelijke staten (de Confederatie of de Geconfedereerde Staten van Amerika genoemd) anderzijds. Er vielen in totaal naar schatting 618.000 doden en 500.000 gewonden.
Er wordt nog steeds discussie gevoerd over de aanleiding tot de Amerikaanse Burgeroorlog, maar een aantal oorzaken is onomstreden. Hij ging in eerste instantie niet om de afschaffing van de slavernij, hoewel dat uiteindelijk wel het gevolg ervan is geweest; de burgeroorlog kan worden gezien als een sterk uit de hand gelopen twist over de uitbreiding van de slavernij in de nieuw te vormen staten, de zogeheten territories. Dit was de kern van het conflict, dat tot oorlog leidde; een oorlog die na 4 jaar werd gewonnen door de Noordelijke Staten. Met het einde van de burgeroorlog werd door het Congres en de staten het 13e amendement op de Grondwet aangenomen, waarin de afschaffing van de slavernij voor de gehele Verenigde Staten werd vastgelegd.
De oorlog had grote gevolgen voor de Amerikaanse samenleving als geheel. Ook nu nog voelen zuiderlingen zich dikwijls benadeeld door de Reconstructie die hun werd opgelegd, nadat alle slaven in vrijheid waren gesteld. Gedurende de oorlog werden, verspreid over bijna alle staten aan de westgrens van de toenmalige VS, tal van bloedige veldslagen geleverd. De laatste vond plaats op 13 mei 1865 bij Palmito Ranch in het zuiden van de staat Texas. In juni van datzelfde jaar gaf het Zuiden zich over.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS
Read User's Comments0
Posted by Unknown

Leestip: Caesarion - Tommy Wieringa

3:17 AM | Labels:

Ludwig Unger komt voort uit het huwelijk van twee beroemdheden, en was voorbestemd van hun beider talenten de vermenigvuldiging te zijn. De zoon van Julius Caesar en Cleopatra werd Caesarion genoemd, kleine Caesar. Het is ook de koosnaam die Ludwig Unger van zijn moeder krijgt. Met haar woont hij op een eroderende klif in Oost-Engeland. Na iedere winter is de zee het huis dichter genaderd, net zo lang tot het vergaat. Een odyssee begint.

Caesarion is een geschiedenis over schoonheid en verval, over de knellende band tussen moeder en kind, hun trouw en ontrouw, en ten slotte, wanneer deze dingen zijn verteld, over het belang jezelf ten offer te brengen.






  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS
Read User's Comments0
Posted by Unknown

Kort verhaal (deel 3)

12:05 PM | Labels:

… Zijn blik bleef hangen in die prachtige, bruine ogen. Hij was te verlegen om haar lichaam verder te bekijken, maar in zijn gedachten waren zijn handen al onder haar truitje, haar huid strelend, langzaam, verder omhoog. ‘Euh, ja natuurlijk.’ kreunde Martin, en hij schoof onhandig een stukje naar rechts. Hij merkte dat hij niet meer goed uit zijn woorden kon komen. De vrouw ging elegant naast hem zitten en er viel even een ongemakkelijke stilte. Martin liet het lege glas in zijn hand draaien en staarde naar de tafel. ‘Wat moet ik nu tegen haar zeggen?’ vroeg hij zichzelf af en paniek begon zich van hem meester te maken. ‘Dus jij bent een collega van Guus? Ik zal mij even voorstellen, ik ben Nadia.’ Haar stem klonk een beetje lager dan het hoge gekakel dat hij gewend was van zijn vrouwelijke collega’s, maar wat een mooie stem zeg! ‘Guus vroeg mij om even bij jou te komen zitten, aangezien hij het zelf nogal druk heeft met de nieuwe gasten te verwelkomen.’ glimlachte Nadia. Martin durfde haar weer aan te kijken. Hij dacht dat hij een onoprechtheid in haar lach zag, maar hij probeerde die gedachte in zijn hoofd te weren. Of het nu door de drank kwam of door de begeerte naar haar lichaam, hij bleef zitten. ‘Laat ik er maar meteen voor gaan!’ dacht Martin en hij legde zijn hand op haar blote arm. ‘Wat kan ik voor je inschenken?’ lalde hij in haar oor en stond op. Hij hoorde niet wat goed wat ze antwoordde en boog zich voorover. ‘Een Martini puur alsjeblieft.’ fluisterde zij in zijn oor terwijl zijn ogen richting haar decolleté gleden. Met die twee heerlijke borsten op zijn netvlies wankelde hij naar de bar. ‘Volgens mij wil ze iets van je!’ praatte hij zichzelf moed in.
Hij schonk twee Martini’s voor Nadia en zichzelf in en wilde zich net weer omdraaien toen hij zijn collega’s hoorde, die net bij de bar kwamen staan. ‘Hee Remi, moet je niet naar je eenzame appartement toe? Ga naar huis man, je hoort hier niet!’ Martin voelde een woede in zich opkomen, maar voordat hij de glazen kon neerzetten, hadden de twee heren zich alweer omgedraaid en verdwenen lachend tussen de andere gasten. Zijn schouders ophalend liep hij weer terug naar Nadia en reikte haar het glas Martini aan. Daarna plofte hij weer naast haar op de bank, zijn bewegingen niet meer helemaal onder controle. Er schoot een beetje drank uit zijn glas over zijn trui, maar hij merkte het niet eens. Zijn arm ging achter haar nek langs en hij liet zijn rechterhand op haar schouder rusten. ‘Ben jij hier helemaal alleen?’ fluisterde hij in haar oor, zijn mond zo dichtbij, zodat zijn lippen haar oren bijna aanraakten. ‘Ik vind je namelijk erg leuk!’ Martin vond het maar wat puberaal uit zijn mond klinken maar wat maakte het uit. Hij drukte snel maar onhandig zijn kleverige lippen vol op haar mond. ‘Jezus Martin, wat doe je nu?!’ riep Nadia net op het moment dat de muziek even stil was gevallen. Bijna iedereen in de kamer hield op met praten en keken naar Nadia, die ondertussen kwaad voor Martin was gaan staan.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS
Read User's Comments0
Posted by Unknown

Hans Vermeulen(Sandy Coast) - Should I Be Lonely

11:57 AM | Labels:

Should I Be Lonely



  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS
Read User's Comments0
Posted by Unknown
Subscribe to: Comments (Atom)