Volksliederen: Rusland

We kennen allemaal het beeld van het Nederlands Elftal, waarbij de spelers op een rij staan en ons Wilhelmus gespeeld wordt. De één staart stoïcijns of gespannen voor zich uit, de ander krijgt net  de lippen een beetje van elkaar los en een enkeling zingt uit volle borst mee. Wat dat betreft kunnen onze voetballers een voorbeeld nemen aan de spelers uit landen als Italië. Hier zingen en schreeuwen de spelers de longen en hart bijna het lijf uit tijdens hun nationaal volkslied, wat een passie!

Het is wel uniek dat een volkslied zoveel passie en emotie bij de mens los kan maken. Maar waar komen deze liederen vandaan? Door wie en wanneer zijn ze geschreven?  Zijn ze net zo oud als het land zelf is? Wat is de betekenis van de tekst?
In de komende maanden houd ik steeds één volkslied onder de loep en probeer deze vragen te beantwoorden. Van de mooiste tot de vreemdste of kortste volksliederen. 

Vandaag bekijken en beluisteren we het Russisch Volkslied, de hymne van de Russische Federatie. Naar mijn mening één van de mooiste volksliederen, zo niet de aller-mooiste. 
Dit heeft misschien ook te maken met het feit dat Rusland en de geschiedenis van dit enorme land mij altijd intrigeerde. De geschiedenislessen over de Tsaar, Lenin en Stalin met die prachtige foto's en schilderijen kan ik mij nog goed heugen. Als kind heb ik het einde van de Koude Oorlog meegemaakt. De beelden van het Rode Plein met die enorme militaire parades maar ook films als Wargames en Rocky IV, de serie Airwolf en de prachtige nummers Russians van Sting en Billy Joel's Leningrad hebben toen absoluut een steentje bijgedragen aan mijn beeldvorming van deze periode.


Eerst dit:
Een volkslied is een soort van volks- of staats-symbool. Deze wordt vaak gespeeld bij een ontvangst van een staatshoofd, bij het eren van een winnaar bij internationale sportevenementen of andere plechtige gelegenheden. Pas in de 18e of 19e eeuw kozen landen in Europa een eigen volkslied, mede onder invloed van de Romantiek en het opkomend  nationalisme. De meeste volksliederen dateren dan ook uit deze periode. Sommige zijn veel ouder. Dit zijn vaak oude strijdliederen, het Wilhelmus is hier een voorbeeld van. Hoewel ons volkslied de oudste ter wereld is, werd het lied pas in 1932 officieel het volkslied van Nederland. Volksliederen (strijdliederen) zijn vaak zo geschreven dat ze gemakkelijk gezongen kunnen worden en een opzwepende melodie hebben. Door het marstempo konden de soldaten al zingend en lopend makkelijker afstanden overbruggen.

Het Russisch volkslied is door de jaren heen een aantal keer gewijzigd. Dit had natuurlijk te maken met de politieke situaties in het land. 

1790: Grom probedy, razdavajsja
1815: Gebed van de Russen ( Met de melodie van God Save The King - Engeland)
1833: God, behoed de Tsaar
1917: Arbeiders Marseillaise
1918: De Internationale (eerste volkslied Sovjet-Unie)
1944: Volkslied van de Sovjet-Unie

In de jaren '30 was er een wedstrijd voor het schrijven van het volkslied voor de Sovjet-Unie. Hierdoor ontstond eind jaren '30 de hymne van de Bolsjewistische partij. De melodie was geschreven door Aleksandr Aleksandrov. Bij deze melodie werd een patriottische tekst geschreven door Sergej Michalkov en zo ontstond het nieuwe volkslied, dat voor het eerst werd gespeeld op 1 januari 1944. 
Gimn Sovetskogo Sojoeza ( Гимн Советского Союза)  Hymne van de Sovjet-Unie:

In 1955, twee jaar na de dood van Stalin, werd het volkslied zonder tekst gebruikt. Dit duurde tot 1977, het jaar dat er een nieuwe tekst geschreven werd.


Een onverwoestbare unie van vrije republieken,
Heeft het almachtige Rusland voor eeuwen gesmeed.
Lang leve de door de wil der volkeren opgerichte,
Verenigde, machtige, Sovjet-Unie!
 
Refrein: 
Eer aan ons vrije vaderland,
Het betrouwbare fort van de volkerenvriendschap!
De partij van Lenin - de macht van het volk,
Zal ons naar de triomf van het communisme leiden!


Door de onweersbuien heen, scheen ons de zon der vrijheid toe,
En de grote Lenin heeft ons de weg getoond:
Voor de goede zaak heeft hij de volkeren doen opstaan,
Tot arbeid en heldendaden heeft hij ons geïnspireerd!
 

Refrein 
In de overwinning van de onsterfelijke ideeën van het communisme,
Zien wij de toekomst van onze staat,
En de rode wimpel van het geëerde vaderland,
Zullen wij altijd onvoorwaardelijk trouw zijn!
 


Toen de Sovjet in 1991 uiteen viel, kreeg Rusland opnieuw een ander volkslied. Boris Jeltsin koos voor het Patriottenlied. Dit volkslied zonder tekst is onder de Russen nooit populair geweest. In 2000 werd het 'oude' volkslied weer in ere hersteld door Poetin. De nieuwe tekst werd, meer dan zestig jaar na de eerste versie, opnieuw geschreven door Michalkov: 
 Gimn Rossijskoi Federatsii( Гимн Российской Федерации)  Hymne van de Russische Federatie:

Rusland is ons heilig rijk;
Rusland is ons geliefde land.
De machtige wilskracht, de grote eer;
Je erfenis voor alle tijden!
 
Refrein: 
Moge je roemrijk zijn, ons vrij Vaderland;
De eeuwige bond der broederlijke volkeren;
De volkswijsheid die wij van onze voorvaderen gekregen hebben!
Moge je roemrijk zijn, het land! Wij zijn trots op je! 


Van de zuidzeeën en tot aan de poolcirkel;
Strekken onze bossen en velden zich uit.
Jij bent de enige in deze wereld! Je bent de enige die zo is;
Godbeschermd geboorteland van ons!
 
Refrein 
De grote ruimte voor de droom en het leven;
Wordt voor ons door de komende jaren geopend.
Onze trouw aan het Vaderland geeft ons kracht;
Zo was het, zo is het, zo zal het voor altijd blijven! 


Genoeg zo! Tijd om naar dit prachtig volkslied te luisteren:







  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Kabouter Cornuco - Een nostalgische LP voor de jeugd van toen en nu...

Vroeger hadden wij geen 150 zenders op tv. Een computer ontbrak in huis. Internet, PSP's, de DS, Playstation en de Wii bestonden toen nog niet, om van Iphone, Ipad en Ipod maar te zwijgen. Muziek luisteren deden wij via de radio. Je stelde je eigen cassettebandjes samen met je favoriete liedjes erop. Op vrijdagmiddag naar de top40 luisteren, proberen precies op tijd 'record' in te drukken en maar hopen dat de DJ er aan het einde niet doorheen zou lullen. 

Op regenachtige zondagen draaide ik wel eens een LP op de platenspeler. BZN, Pussycat, George Baker Selection en natuurlijk James Last 'Swingt op klompen', waren van die 'toppers', die in de platenkast van mijn ouders stonden.
Op mijn achtste verjaardag kreeg ik van buurmeisje Gwenda de volgende LP: 'Hallo, ik ben kabouter Cornuco'. Een sprookje met liedjes, geschreven door Tol Hansse, bij het grote publiek bekend van de hit 'Big City'. Ik weet nog dat ik deze plaat toen helemaal grijs heb gedraaid. Ook broertje I.J. kent nog letterlijk de teksten van sommige nummers.
Een kennis heeft deze plaat nog van mij te leen. Toch maar eens vragen wanneer/of ik hem terug krijg.
Wie van jullie kent deze plaat en heeft er vroeger ook naar geluisterd??? 


Deel 1/4 (bij 02:10 min. begint het verhaal)
Liedjes:
07:45 min. De Brigadier
09:05 min. De Dokter


Deel 2/4
Liedjes:
02:50 min. Slapengaan
07:45 min. Kabouterlied

Deel 3/4
Liedjes:
03:05 min. Opa is jarig
07:15 min. Liedje Opa (Dolf Brouwers)
12:05 min. Kabouterrock!


Deel 4/4
Liedjes:
06:45 min. Een monster
11:40 min. Afscheidslied



  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Walk Off The Earth - Karma Police

Deze band is wereldwijd bekend geworden door hun cover van Gotye op één gitaar. Dat rijmt, dus het is waar... Een stel topmuzikanten bij elkaar! 
Elk bandlid bespeelt verschillende instrumenten, qua zang zijn ze ook stukken beter dan menig The Voice-kandidaat is. Deze versie van Karma Police van Radiohead vind ik helemaal top! Echt een aanrader om ook andere covers, zoals Grenade, van deze band te beluisteren op YouTube...

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

ONS 7 - Heerenveense Boys 5... Uitslag: Spierpijn

Vandaag heb ik voor het eerst dit seizoen een hele wedstrijd gespeeld. De boys van Heerenveen waren net iets beter, ondanks mijn tomeloze inzet. Maar zo'n beetje elke spier in mijn lichaam voelt op dit moment stijf en pijnlijk aan. Het is dat mijn vingers nog soepel genoeg zijn om dit blogje te kunnen tikken.

Vanwege mijn studie kan ik op woensdagavond niet veel trainingsuurtjes meepakken. Een groot gebrek aan conditie dus. Als volleyballer had ik door jarenlange training geen problemen met het balgevoel en de techniek, maar nu als kersverse voetballer moet ik alles weer opnieuw leren. 
In mijn hoofd zit het allemaal wel goed. In mijn ooghoek zie ik onze spits al vrijlopen. Met een fantastische splijt-pass speel ik hem in één keer helemaal vrij en scoort hij snoeihard de openingstreffer!  Helaas werkt mijn techniek en snelheid niet altijd mee. Ik speel de bal natuurlijk net te laag en kan de tegenstander er met de bal vandoor... 
De ideeën zijn er in ieder geval!
Ach, ik ken mijn beperkingen. Het plezier is er niet minder om en ik blijf gewoon lekker mijn best doen! Mijn streven dit jaar: Dat mijn teamgenoten in ieder geval één keer tijdens de derde helft over een onnavolgbare actie van mij staan te praten.
Zoiets als deze haha: 


Bergkamp







  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Presentator barst in lachen uit...

Hilarische sketch (de verkorte versie) uit het Belgische programma 'In de gloria'. Echt een aanrader om  ook andere afleveringen hiervan  te bekijken op Youtube (bv. Buitenkans).


  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Leestip: Ik was Amerika - Gustaaf Peek



Dirk, een Nederlander vechtend voor de nazi's, wordt door de geallieerden gevangengenomen in Noord-Afrika. Samen met duizenden Duitse krijgsgevangenen wordt hij overgebracht naar een van de vele kampen in de VS. De mannen eten goed, leren Engels, voeren toneelstukken op, maar ze moeten ook tussen de zwarte arbeiders op de katoenvelden werken. Dirk sluit vriendschap met de tractorrijder Harris en ontmoet diens mysterieuze halfzuster, Cicely.
Zesendertig jaar later keert Dirk terug naar Amerika. Hij reist over de lange wegen van het land opnieuw richting Texas. Harris wacht in Houston op zijn oude vriend. De oorlogsjaren zullen de mannen nog eenmaal samenbrengen.








Het waren gewone dagen in het kamp. De fonteinen waren bijna klaar, de stenen vrouw had de meeste moeite gekost, daarna de spuwende duivels. Onder britsen lagen grote flessen voor het laten gisten van schillen. De mannen werden dronken bij het hek........ Mannen wisten niet meer wat ze op hun briefkaarten moesten schrijven, twee per maand, postage free. Mannen dachten aan hun familie. Hun kinderen onder het puin. Hun vrouwen op de lul van een andere man. Hun lichamen waren nerveus geworden - oorlogskramp. Sommigen stierven, maar het was als doodgaan door ouderdom. Hartaanvallen, longontsteking, kanker, sommigen hadden zich doodgehoest.....
....Het oogstseizoen was voorbij, een verlossing, de zon niet meer als een gloeiende steen op zijn hoofd en rug, niet meer de angst voor een te lichte zak, de twijgen hadden tijdelijk, eindelijk geen witte knoppen meer. Hij sloeg weer palen in de grond, verwijderde stenen voor de naderende ploegscharen en kapte bomen, die als brandhout zouden verdwijnen in de kachel van Mrs. Love. Elke dag lunchte hij met Harris. Ze deelden sandwiches en sigaretten, in de schaduw, op een afstand van de anderen.Dirk en zijn kameraden bleven buitenstaanders, getolereerde gasten die bij het eerste vlagvertoon zouden verdwijnen. De plukkers haalden na verloop van tijd hun schouders op en gingen door met hun werk en oefenden hun dooddoener dat ze de Duitsers nog eens zouden missen.
Het kamp was strenger dan de vermoeide mannen op de akkers. Af en toe stond iemand op van tafel als Dirk ging zitten. Zijn vriendschap met Harris was aanleiding geworden voor apengekrijs achter zijn rug. Ze gehoorzaamden hun geschiedenis, in Duitsland, in Nederland, had hij hetzelfde gedaan.


  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Wat een plezier om een stukje papier...

Waarom dure cadeaus aan kinderen geven? Gewoon een stukje papier is blijkbaar al voldoende!




  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Even bijkomen na gebroken arm...

De nieuwe plannen van regering om de zorgpremie inkomensafhankelijk te maken, zijn voorlopig van de baan. Neemt niet weg dat wij nog steeds maandelijks een aardig bedrag kwijt zijn. Op zich is dat niet erg, maar er verdwijnen steeds meer behandelingen uit het basispakket. Ik heb het idee dat wij tegenwoordig steeds meer moeten betalen, om er minder voor terug te krijgen.
In Amerika krijg je in ieder geval waar voor je geld. Dit is nog eens 'nagenieten' van een bezoekje aan het ziekenhuis. Is dit typisch een Amerikaanse manier van narcose/pijnstillers of is dit ook gebruikelijk in de Nederlandse ziekenhuizen? 
In dit filmpje filmt een moeder haar dochter, die in het ziekenhuis ligt vanwege een gebroken arm. Om de pijn te verzachten krijgt de dochter één of andere pijnstiller toegediend. 






  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Guido Weijers Oudejaarconference 2012 Try-out

Afgelopen zaterdag nam de Blauhúster Dakkapel afscheid van hun fans in een bomvolle Sneker Sporthal. Na veertig jaar was het Oer&Út voor de mannen in de kielen met de Fryske Pompeblêden. Voor de allerlaatste keer werd het welbekende repertoire uit de instrumenten geperst. Mannen, bedankt voor al die jaren muziek en feest!!

Een paar honderd meter verderop liet Guido Weijers, in een uitverkocht theater Sneek, weer eens zien waarom hij bij de beste cabaretiers van Nederland hoort. 





In de try-out kregen wij alvast een voorproefje van zijn Oudejaarsconference 2012, die op 30 december door de KRO wordt uitgezonden. 'Oud en Nieuw valt dit jaar op 30 december', aldus Guido Weijers.
Het publiek werd er direct bij betrokken. Guido las een aantal tweets van het publiek voor, waarin onderwerpen stonden, die hij eventueel zou kunnen gebruiken in zijn voorstelling. 
Zo had de 15-jarige Iris het volgende getweet: 'de verhoging van de alcoholleeftijd naar 18 jaar'. Al tijden kijk je er naar uit om op je zestiende zelf drank te mogen kopen. Bereik je dan eindelijk die magische leeftijd, moet je nog eens twee jaar wachten.
Of zoals Guido dit gevoel prima wist te verwoorden: 
Je ontmoet een vrouw in de kroeg. Je vindt het een onwijs lekker ding! Na een aantal drankjes besluiten jullie naar haar huis te gaan, om de avond in stijl af te sluiten. Op de bank beland, wordt er al snel hevig gezoend. Haar handen beginnen je lichaam te strelen. Ze glijden langzaam van je borst, naar je
buik en eindigen aan de binnenkant van je dijbeen. In je gedachten lig je al naakt in bed, bovenop deze prachtige vrouw. Je ontploft bijna van geilheid. Je wil haar nu. Ze drukt haar vochtige lippen tegen je oor aan en fluistert van alles met haar hese stem in je oor. Je bent nu echt niet meer te houden en begint haar broek al los te knopen, maar ze pakt je hand vast en zegt:
'Ik ben ongesteld...' 
(Guido is dus duidelijk geen echte schipper...)

Behalve grappen maken, heeft Guido nog twee hobby's/talenten, namelijk: Wielrennen en fotograferen. Hier het bewijs van zijn fotografeertalent:

Ons nieuwe theater (foto: Guido Weijers)

Via onderwerpen zoals het dopingsgebruik van Armstrong, Guido's vrijwillige deelname aan de Alpe d'huzes, de Olympische Spelen in Londen en de Twitterstrijd Freddy Mercury vs. Justin Bieber, blikte Guido samen met het enthousiaste publiek terug op het afgelopen jaar.
Een topavond gehad! Wat is een avondje lachen dan toch heerlijk. Het kostte Guido geen enkele moeite om ons continu die lach te bezorgen.
Absoluut een aanrader om 30 december te gaan kijken naar deze Oudejaarsconference! 
Ik ben zeer benieuwd naar het eindresultaat Guido! YOLO!


In het foyer:


'Ik zweer het je Johan, ik ben echt niet Viggo Waas!'


  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Gastblogger: Marrit Jellema


Gastblogger van deze maand is Marrit Jellema. Wij voetballen beide bij het inmiddels landelijk bekende ONS, waar we elkaar wel eens spreken in de kantine of op de (rook) tribune. Nooit geweten dat Marrit gedichten schreef, totdat dit jaar haar bundel 'Liefde, Lust en een gebroken hart' verscheen, vol met prachtige gedichten. Wat mij opviel was de humor, de passie en de openheid waarmee zij schrijft.

Ik vind het megaknap zoals jij, op 18 jarige leeftijd, je gevoelens, je twijfels en je verdriet (al) weet te verwoorden en het dan ook nog eens aandurft om deze intieme woorden met anderen te delen. Een diepe buiging!

Marrit zet vaak ook mooie uitspraken op haar Twitteraccount. Deze vond ik laatst wel erg mooi: 'Jij bent het beste wat ik nooit heb gehad'.
Voor meer informatie verwijs ik naar haar website: www.marritjellema.nl.

Hieronder het gedicht 'Gespeeld', dat Marrit een aantal jaar geleden al heeft geschreven. 



Gespeeld

Zie haar 
zitten
een gespeelde
glimlach
eenzaam
gebroken
alleen
op de wereld


in een groep
zie je haar
dansend
door het leven gaan
haar voeten bewegen
haar hart zwijgt
van ellende

tranen van geluk
stromen
over haar wangen
wordt fout gedacht
verdriet laat ze
lopen

in het holst van de nacht
zwart
net als de put
waarin ze
gevallen is

als de zon
opkomt
wordt ze
niet gewekt
door warme zonnestralen
of een liefkozend
ochtendzoen

liefde heeft ze
nooit gekend

en het enige
wat straalt
zijn haar tranen
verblindend
uiteen spattend
op de grond






  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Doe Maar - Symphonica in Rosso 20-10-2012

Al weken keken wij uit naar deze dag. Opgegroeid met muziek uit de jaren tachtig, kunnen wij nu, als mid-dertigers, nog steeds alle nummers van 
Doe Maar van begin tot eind meezingen. Dit waren wij dan ook zeker van plan om te doen deze avond. Alle reden om eerst de kelen eens goed te smeren met een heerlijk, koud biertje.



Het was trouwens prima geregeld daar buiten het stadion. Een grote tent waar je eten en drinken kon halen. Een DJ draaide die prachtige, herkenbare muziek uit de jaren tachtig. Het weer werkte mee, we stonden daar heerlijk buiten, elkaar mooie verhalen en herinneringen te vertellen.


Deze mocht natuurlijk niet ontbreken...



Het plein voor het stadion begon al snel vol te stromen met Doe Maar fans. Grappig om al die verschillende fans te zien. Van twintigers tot zestigers. Fans die qua haar en kleding in de jaren 80 zijn blijven hangen. Het mooiste vond ik nog dat er fans hun kinderen hadden meegenomen. Vroeger waarschijnlijk zelf als gillend tienermeisje vooraan bij de concerten en nu samen met je dochter naar Henny en kornuiten. Prachtig!



Van al dat gebier en gepraat krijg je honger. Tijd voor een 'Macje'...




En toen was het aan de heren van Doe Maar om deze dag tot een geslaagd einde te brengen. 


Wat een topavond! Prima samenwerking tussen band en orkest. Je kon duidelijk zien dat de mannen van Doe Maar er nog steeds plezier in hadden.
Alle nummers werden door het publiek luidkeels meegezongen.


Prima plekje! Redelijk vooraan en naast de bar...


Een van de vele hoogtepunten vond ik het optreden van Joost Belinfante met zijn nummer Nederwiet. Hij ziet er inmiddels uit als een lief opaatje, maar wat een performer! Zeker de moeite waard om dit optreden even te bekijken...



Ander hoogtepunt was het optreden van de andere Nederpophelden uit de jaren 80. Het Goede Doel, V.O.F. de Kunst, Toontje Lager en Frank Boeijen maakten de avond compleet. 



-Smoorverliefd-

Was dit nu echt het allerlaatste concert van Doe Maar?! Nee dus! Voor meer informatie verwijs ik naar de reacties hieronder. Marcel en Paul, bedankt hiervoor!

Willem, Erwin en Ibo-Jan: Topdag gehad mannen!!

'Geen berg aan de horizon, in dit land waar ik ben geboren..'

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Leestip: Een uur en achttien minuten - Peter Zantingh

Op een zondagochtend komt de vijfentwintigjarige student Johan met de trein aan in zijn geboortedorp in West-Friesland. Hij keert terug in het dorp omdat Joey, een van zijn vier jeugdvrienden, de avond daarvoor volkomen onverwacht zelfmoord gepleegd heeft. In de week tussen zijn dood en de begrafenis proberen de jongens antwoorden te vinden op de vraag waarom hun vriend er een einde aan maakte en wat dat betekent voor hun eigen levens.

In dit boek toont Peter Zantingh het verborgen leed achter de cultuur van grote vriendengroepen, voetbal, bier, schuurfeesten en vakanties in Chersonissos. Het is het schrijnende verhaal van vier vrienden die binnen één week hun zorgeloze jeugd moeten herzien.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Leestip: Half mens - Maartje Wortel

Michael Poloni is een 41-jarige Mexicaan, die in Los Angeles woont. 's Ochtends staat hij op, kijkt National Geographic Channel, rookt sigaretten, neemt een taxi naar zijn werk. 's Avonds komt hij weer thuis en rookt sigaretten. Een schijnbaar normaal bestaan. Maar voor Michael lijkt het alsof zijn leven nog niet echt begonnen is. Tot hij op een zaterdagmiddag in een taxi zit, die een Nederlands meisje aanrijdt.


Het meisje heet Elsa Helena van der Molen. Ze is 20 jaar en woont met haar vader en moeder in een grote villa in Los Angeles. Haar leven bestaat vooral uit een alfabet aan jongensnamen bij elkaar zoenen, uitslapen en niet te veel nadenken. Tot ze op een zaterdagmiddag met de fiets naar de universiteit gaat en aangereden wordt door een taxi.


Maartje Wortel schrijft met een mengsel van afstandelijkheid en mededogen over twee dolende zielen, overgeleverd aan hun eigen en elkaars obsessie.



'Wortel speelt met het verschijnsel van de blinde vlek. Virtuoos stevent ze op dat verrassende einde af. Haar taal is een genoegen.' - VRIJ NEDERLAND


Bruno zei: 'Je mist je been.'
Ik werd nu al, na één dag, moe van die woorden. Wat ik probeerde te vergeten moest Bruno blijven herhalen, omdat het bij het beleid hoorde. Herhalen. Nog een keer, dat van dat been, stamp het erin! Zoals het leren van Engelse woorden op de middelbare school; dat je ze vanbuiten kende, zo goed had je ze geleerd, maar toch durfde je de overhoring niet aan zonder spiekbrief, voor de zekerheid.
Er waren overal spiekbrieven over mijn been. Ze hadden de zin op een bandje op moeten nemen en dat afspelen terwijl ik sliep: Je mist je been.
Maar wat Bruno bedoelde was dit: je míst je been.
Hij zei: 'Het is een rouwproces, Elsie. Het is als de dood.'
Ik schrok niet van het woord dood. Hij had gelijk. Dat mijn been er niet meer was, was als de dood. Het was als een liefdesverdriet, eenzelfde soort onmacht. Het was als het verliezen van iemand. maar dan erger, want dit verlies was niet compleet.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Vandaag ben ik vrij





't Is zonnig in Nederland,
hier aan de waterkant,
word je door niemand herkend.
Een kind in een bootje vaart,
over de sloot en zwaait,
of ik z'n grote broer ben.

De winter was lang,
ik ben altijd weer bang,
dat de zon zich dan nooit meer laat zien.
De plicht van het leven vergeet ik weer even,
er worden geen centen verdiend.

Vandaag ben ik vrij,
even geen regels voor mij.
Ik luister alleen naar m'n eigen stem.
Daar wandelt een man en daar zwemt,
een meisje voorbij.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Vrijdag de 13e


Avonden zoals gisteren zijn onbetaalbaar. Een heerlijke lasagne, een continu goed gevuld glas bier. Uitstekende muziek en fijne gesprekken over verleden, heden en toekomst aan de stamtafel samen met broertje I.J. .

Smakelijk gelachen om het gedicht Sjonnieboy van Ilja Leonard Pfeijffer. Zangeressen uit de jaren ’80 bleken er dertig jaar later toch heel anders uit te zien dan onze jeugdige herinneringen deden vermoeden. Om over hun zangkwaliteiten maar te zwijgen. Internet is een schitterende uitvinding, maar sommige beelden kun je beter in je herinnering achterlaten.

Onze jeugd en onze reis naar de volwassenheid kwamen weer bovendrijven tijdens de gebruikelijke YouTube-uurtjes. Mooi om dit samen met je broertje te kunnen delen.

Ibo-Jan had een opdracht voor deze avond. Beiden moesten we een gedicht schrijven met o.a. als eerste regel: ‘In de nacht werden keurige dames gek'.  Deze gedichten, De Deuren der Waarneming#16, zijn inmiddels te lezen op onze sites. Binnenkort slaan de gebroeders de handen ineen, om gezamenlijk tot een ultiem gedicht te komen.  




  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Sanguinische lippen

In die nacht werden keurige dames gek.

Lilith openbaarde zich en leidde hen
weg uit die sleur van de eeuwige vanzelfsprekendheid
Had het in de krant gestaan?
Niets wees erop dat het deze nacht zo zou gaan.

De stad
die toekeek hoe de dames, eerst frêle en bleek,
als door Louis Couperus beschreven,
door de donkere deuren van de kroeg,
één voor één kwamen binnendruppelen.

Haar gepoederde ziel bewoog zich als een gevangene,
snakkend naar een druppel drank.
Drink, zei de kastelein.
Dans, zei hij vol venijn.

Tot waanzin gedreven dansten ze de horlepiep.  
Onveranderlijk, ondoordacht,
bewogen ze hun heupen.
Sanguinische lippen,
betoverend,
die mij vertelden:
‘Alles is volstrekt gedetermineerd!’
Volkomen verward volgde de weg mijn voetstappen terug naar huis...



De versie van Ibo-Jan is te lezen op: http://ibojanbosma.blogspot.nl/2012/07/de-deuren-der-waarneming16.html                       





  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Thuiskomst - Bernard Dewulf

Ik heb je lief, al kan ik het niet weten.
Ik bedenk het als je thuiskomt van een dag
in je leven. Maar het is geen gedachte.
Je streelt mijn wang en wie weet,
dat gebaar. Het wordt duizend keer gemaakt
voor het bestaat. Hangt je jas aan de kapstok,
iets van niets, maar morgen ontbreekt het
misschien. Of schudt de dag uit je haar.
Wat ik dan daarin zie, is het begin.
Het huis ontstaat, de tafel neemt plaats,
wij veroorzaken elkaar. Het is toch niet
denkbaar dat iemand dit alles verzint.



  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Gastblogger: Ibo-Jan Bosma Deel 4

Tijdens onze YouTube momenten aan de stamtafel worden regelmatig klassiekers van Nederlandse bodem gedraaid, waarbij de gebroeders Bolland&Bolland, grootheden uit de Nederlandse popmuziek, niet mogen ontbreken.
Broeder H heeft een aantal keer een biertje met Rob gedronken in de stamkroeg 'Havana' te Hilversum die ze beiden deelden. Hierbij werden mooie gesprekken over muziek en Falco gevoerd.
Voor meer informatie hierover verwijs ik naar onderste link. 
Komende vrijdag zullen 'You're In The Army Now' en 'Jeanny' dan ook vast wel een keer langskomen.





 Lees ook: http://ibojanbosma.blogspot.nl/2011/03/rock-me-amadeus.html

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Gastblogger: Ibo-Jan Bosma deel 3

"Broeder H, hupsend als borsten, door de wereld van de Nederlandse taal"


  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Gastblogger: Ibo-Jan Bosma, deel 2


Na het geweld in Café Vellinga op Nationale Gedichtendag en de Sneekermiddag zal het nog even duren voordat er weer poëzie wordt voorgedragen in Sneek. Als het klokje een uur terug gaat misschien. De donkere dagen zijn mooi om voor te dragen. Ik ga voor een duo-optreden met Broeder H. 

Maar dit zal niet eerder gebeuren dan dat we een gedicht hebben. Han, ik geef je het volgende:

- titel: De Deuren der Waarneming#16

- eerste zin: In de nacht worden keurige dames gek.

- laatste zin: Ik deed de deur dicht, pakte een pen en schreef.


Vrijdag a.s. hebben we hier allebei een stuk poëzie van gemaakt, en zal dan ook worden gepubliceerd op deze site. De voorbereidingen voor vrijdag zijn begonnen. Morgen meer...

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Gastblogger: Ibo-Jan Bosma


Je kijkt er naar uit. Het zijn van die avonden. Je weet eigenlijk precies wat er per uur gaat gebeuren maar toch ben je elke keer weer benieuwd naar het speciale wat die avond ons zal gaan brengen. 

Komende vrijdag, de 13e, is het weer zover. Ik zal aanschuiven bij Broeder H. Broeder H is m’n partner in literaire crime, toekomstig Neerlandicus en hoeder van de Nederlandse taal en letterkunde.
Er zal die avond weer worden geleefd als een Bourgondiër. Broeder H voelt zich goed als er wat op het vuur staat. Muziek wordt er beluisterd via iTunes, Youtube of de goeie ouwe LP. De dichtbundels komen op tafels. Gerrit Komrij zal er zeker op komen te liggen, net als Jan van Nijlen en misschien wel Bredero. Ook zullen we een stevige alinea uit eigenwerk niet schuwen.
Kortom het wordt een drukke avond waar je je gedegen op moet voorbereiden. Vrijdag aan de stamtafel bij Broeder H. Daarom neem ik je mee in m’n voorbereiding naar vrijdag de 13e. De komende dagen zal ik via de blog van Broeder H verslag doen.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Gerrit Komrij 1944 - 2012


De droom van een dorpsjongen


Nu ken ik alle kaden, alle stegen,
En de Palazzo's. En ik voel me warm.
Ik liet mijn hart hier achter, allerwegen.
(En op de Academie-brug mijn arm,


Mijn nier op de Rialto. En mijn lever,
Die liet ik achter op het Arsenaal.)
O, deze stad is boven spot verheven...
Maar zelf een rarekiek en toverzaal.

Hier kan men zeer voornaam de pijp uitgaan
In een van die gesloten, hoge panden,
Zelfs als een oplichter nog niet banaal.

O, bij mijn uitvaart, hoop ik, zal je staan
Op een der bruggen van het Canal Grande
En mij voorbij zien glijden als een aal.




                       R.I.P.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Leestip: De intrede van Christus in Brussel - Dimitri Verhulst



Wanneer wordt aangekondigd dat Christus op 21 juli, in volle komkommertijd, Brussel zal bezoeken, ondergaat de Belgische hoofdstad een metamorfose. De gevels worden opgeknapt, bloembakken geplaatst en de criminaliteitscijfers duiken plotsklaps naar het nulpunt. Terwijl de beleidsmensen bakkeleien over wie persoonlijk onderhoud met de profeet verdient en discussiëren over de route waarlangs Jezus lopen moet, krijgt de stad almaar een menselijker gelaat, met oog voor de dakloze, de illegaal, de dronkaard en de armoe-oogster. De metro ruikt niet langer naar pis, de hoop is onder het volk. 
En dan breekt de grote dag zelf aan.
Op weergaloze wijze becommentarieert Verhulst de hedendaagse samenleving.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Train - 50 Ways To Say Goodbye




De tweede single van hun nieuwe album California 37




  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Oerbeppe Anne: Mijn oudste herinnering


Het jongetje was nog geen twee jaar oud. Hij stapte met zijn vader een rokerige, warme maar gezellige woonkamer binnen. In een prachtige stoel met bloemenmotief zat een oud, iel en gerimpeld vrouwtje. Met haar hoge, schrille stem vroeg ze in het Fries of hij ook wat te drinken wilde hebben. De jongen keek zijn vader een beetje onzeker aan, maar zijn vader knikte hem bemoedigend toe. Nadat hij zijn drinken had gekregen, tilde zijn vader hem op, gaf hem een kus en zei dat hij zo weer terug zou zijn. De houten deur viel dicht en daar zat hij dan in die vreemde kamer met dat oude vrouwtje. Het was een tijdje stil. De oude Friese staartklok begon steeds luider te tikken. Terwijl hij al drinkend haar niet aan durfde te kijken, probeerde ze zijn aandacht te trekken. Het jongetje voelde zich niet echt op zijn gemak. Waarschijnlijk merkte zij dit en vroeg of hij misschien naar de televisie wilde kijken. Hij knikte wat verlegen. Stapje voor stapje schuifelde zij naar de televisie toe, stak bevend haar oude gerimpelde, vol met lever- en nicotinevlekken, handen uit om de knop van de televisie om te draaien. Ondertussen had het jongetje de gelegenheid om haar wat beter te bekijken. Hij zag nu toch dat de oude vrouw wel iets bekends en vertrouwds had. Inmiddels had zij de televisie aangekregen. Nadat het toestel voldoende was opgewarmd, kwamen er zwart/wit beelden van het circus tevoorschijn. Clowns, acrobaten, olifanten, prachtige paarden, vrouwen in glitterkleding en een man met een hoge hoed...
Hij schrok wakker toen hij die rare stem in zijn oor hoorde fluisteren: ‘Sju, dèr is heit alwèr…’ Hij keek wat slaperig om zich heen en merkte dat hij bij de oude vrouw op schoot zat. Hij zag zijn vader inderdaad de kamer binnenkomen. Zijn vader pakte hem op, gaf de oude vrouw een zoen en vroeg of hij beppe ook een kusje wilde geven. Het jongetje sloeg zijn armpjes om de oude vrouw heen en drukte een lekkere natte zoen op haar wang. Ze namen afscheid en zouden elkaar nooit meer zien.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

De wens

http://www.youtube.com/watch?v=oNVBPkQFFj8

Kan er iemand mij vertellen

Wanneer een schutter rust
Wanneer de boog zich mag ontspannen
Z'n pijl het laatste doelwit kust

Wanneer is een mens tevreden
Merkt hij voor een keer als hij kijkt
Over de schutting bij de buren
Dat 't het gras niet net iets groener lijkt

Zeg me, waar moeten we zoeken
En wat is nou die wens
Waarna we niet meer verder hoeven
Waar en wanneer ligt die grens

En waarom wil ik alsmaar verder
Als ik ergens ben
Wat maakt het onbekende beter
Dan al datgene dat ik ken

En waarom ben ik nooit compleet gelukkig
Met wat er hoort bij mij
Waarom moet er toch steeds weer iets bij
Waarom nooit eens een keer
Ietsje minder dan meer
Wanneer laat dat verlangen mij vrij


  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Leestip: In De Ban Van De Tegenstander - Hans Keilson


Dit is het verhaal van een jongeman in een niet nader genoemd land. Hij behoort tot een gemeenschap die met vernietiging wordt bedreigd door een zekere B. Al haat en vreest hij deze B., toch probeert hij zich in zijn tegenstander te verplaatsen. Hij onderneemt zelfs risicovolle pogingen om hem in het echt te ontmoeten.
De jongen raakt zo gefascineerd door B. dat hij zijn eigen bestaan alleen kan definiëren in relatie tot zijn tegenstander. Door zijn ambivalente houding jegens B. wordt hij, een tweederangsburger in de maatschappij, nu ook in eigen kring een buitenstaander.
In de ban van de tegenstander is een fascinerende analyse van de symbiose tussen vervolger en vervolgde, en bevat unieke inzichten over de grootste tragedie van de twintigste eeuw.



Hans Keilson (1909) studeerde medicijnen in Berlijn. Zijn eerste roman, Das leben geht weiter (1933), werd door de nazi’s verboden. In 1936 emigreerde hij naar Nederland, waar hij tijdens de oorlog deelnam aan het verzet. Na de oorlog werkte Keilson als arts en psychiater en behandelde onder meer getraumatiseerde Joodse kinderen.
Bekijk ook de uitzending van Boeken (01-2011), een mooi interview:

http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1104540 

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Piet Paaltjens - Aan Rika


Tijdens het vak Thematische Letterkunde heb ik mij mogen verdiepen in de gedichten en het leven van Piet Paaltjens(alter ego van Francois Haverschmidt, 1835-1894). In zijn bundel ‘Snikken en grimlachjes’ uit 1867 staan gedichten die een mooi voorbeeld zijn voor de typische romantische, humoristische dichtkunst. Enerzijds romantische gevoeligheid, dwepende sentimaliteit, Weltschmerz en de nuchtere werkelijkheid anderzijds. ‘Aan Rika’ komt uit het hoofdstuk ‘Tijgerlelies’, dit bestaat uit vier, aan verschillende dames opgedragen, gedichten.


Aan Rika,

Slechts eenmaal heb ik u gezien. Gij waart
Gezeten in een sneltrein, die den trein
Waar ik mee reed passeerde in volle vaart.
De kennismaking kon niet korter zijn. 

En toch, zij duurde lang genoeg om mij
Het eindeloos levenspad met fletsen lach
Te doen vervolgen. Ach! geen enkel blij
Glimlachje liet ik meer, sinds ik u zag. 

Waarom ook hebt gij van dat blonde haar,
Daar de engelen aan te kennen zijn. En dan,
Waarom blauwe oogen, wonderdiep en klaar?
Gij wist toch, dat ik daar niet tegen kan!

En waarom mij dan zoo voorbijgesneld,
En niet, als ’t weerlicht, ’t rijtuig opgerukt,
En om mijn hals uw armen vastgekneld,
En op mijn mond uw lippen vastgedrukt? 

Gij vreesdet mooglijk voor een spoorwegramp?
Maar, Rika, wat kon zaalger voor mij zijn,
Dan, onder helsch geratel en gestamp,
Met u verplet worden door één trein?




  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS