Vandaag heb ik voor het eerst dit seizoen een hele wedstrijd gespeeld. De boys van Heerenveen waren net iets beter, ondanks mijn tomeloze inzet. Maar zo'n beetje elke spier in mijn lichaam voelt op dit moment stijf en pijnlijk aan. Het is dat mijn vingers nog soepel genoeg zijn om dit blogje te kunnen tikken.
Vanwege mijn studie kan ik op woensdagavond niet veel trainingsuurtjes meepakken. Een groot gebrek aan conditie dus. Als volleyballer had ik door jarenlange training geen problemen met het balgevoel en de techniek, maar nu als kersverse voetballer moet ik alles weer opnieuw leren.
In mijn hoofd zit het allemaal wel goed. In mijn ooghoek zie ik onze spits al vrijlopen. Met een fantastische splijt-pass speel ik hem in één keer helemaal vrij en scoort hij snoeihard de openingstreffer! Helaas werkt mijn techniek en snelheid niet altijd mee. Ik speel de bal natuurlijk net te laag en kan de tegenstander er met de bal vandoor...
De ideeën zijn er in ieder geval!
Ach, ik ken mijn beperkingen. Het plezier is er niet minder om en ik blijf gewoon lekker mijn best doen! Mijn streven dit jaar: Dat mijn teamgenoten in ieder geval één keer tijdens de derde helft over een onnavolgbare actie van mij staan te praten.
Zoiets als deze haha:
Bergkamp
0 comments:
Post a Comment