Dirk, een Nederlander vechtend voor de nazi's, wordt door de geallieerden gevangengenomen in Noord-Afrika. Samen met duizenden Duitse krijgsgevangenen wordt hij overgebracht naar een van de vele kampen in de VS. De mannen eten goed, leren Engels, voeren toneelstukken op, maar ze moeten ook tussen de zwarte arbeiders op de katoenvelden werken. Dirk sluit vriendschap met de tractorrijder Harris en ontmoet diens mysterieuze halfzuster, Cicely.
Zesendertig jaar later keert Dirk terug naar Amerika. Hij reist over de lange wegen van het land opnieuw richting Texas. Harris wacht in Houston op zijn oude vriend. De oorlogsjaren zullen de mannen nog eenmaal samenbrengen.
Het waren gewone dagen in het kamp. De fonteinen waren bijna klaar, de stenen vrouw had de meeste moeite gekost, daarna de spuwende duivels. Onder britsen lagen grote flessen voor het laten gisten van schillen. De mannen werden dronken bij het hek........ Mannen wisten niet meer wat ze op hun briefkaarten moesten schrijven, twee per maand, postage free. Mannen dachten aan hun familie. Hun kinderen onder het puin. Hun vrouwen op de lul van een andere man. Hun lichamen waren nerveus geworden - oorlogskramp. Sommigen stierven, maar het was als doodgaan door ouderdom. Hartaanvallen, longontsteking, kanker, sommigen hadden zich doodgehoest.....
....Het oogstseizoen was voorbij, een verlossing, de zon niet meer als een gloeiende steen op zijn hoofd en rug, niet meer de angst voor een te lichte zak, de twijgen hadden tijdelijk, eindelijk geen witte knoppen meer. Hij sloeg weer palen in de grond, verwijderde stenen voor de naderende ploegscharen en kapte bomen, die als brandhout zouden verdwijnen in de kachel van Mrs. Love. Elke dag lunchte hij met Harris. Ze deelden sandwiches en sigaretten, in de schaduw, op een afstand van de anderen.Dirk en zijn kameraden bleven buitenstaanders, getolereerde gasten die bij het eerste vlagvertoon zouden verdwijnen. De plukkers haalden na verloop van tijd hun schouders op en gingen door met hun werk en oefenden hun dooddoener dat ze de Duitsers nog eens zouden missen.
Het kamp was strenger dan de vermoeide mannen op de akkers. Af en toe stond iemand op van tafel als Dirk ging zitten. Zijn vriendschap met Harris was aanleiding geworden voor apengekrijs achter zijn rug. Ze gehoorzaamden hun geschiedenis, in Duitsland, in Nederland, had hij hetzelfde gedaan.
0 comments:
Post a Comment