Gastblogger: Ibo-Jan Bosma


Je kijkt er naar uit. Het zijn van die avonden. Je weet eigenlijk precies wat er per uur gaat gebeuren maar toch ben je elke keer weer benieuwd naar het speciale wat die avond ons zal gaan brengen. 

Komende vrijdag, de 13e, is het weer zover. Ik zal aanschuiven bij Broeder H. Broeder H is m’n partner in literaire crime, toekomstig Neerlandicus en hoeder van de Nederlandse taal en letterkunde.
Er zal die avond weer worden geleefd als een Bourgondiër. Broeder H voelt zich goed als er wat op het vuur staat. Muziek wordt er beluisterd via iTunes, Youtube of de goeie ouwe LP. De dichtbundels komen op tafels. Gerrit Komrij zal er zeker op komen te liggen, net als Jan van Nijlen en misschien wel Bredero. Ook zullen we een stevige alinea uit eigenwerk niet schuwen.
Kortom het wordt een drukke avond waar je je gedegen op moet voorbereiden. Vrijdag aan de stamtafel bij Broeder H. Daarom neem ik je mee in m’n voorbereiding naar vrijdag de 13e. De komende dagen zal ik via de blog van Broeder H verslag doen.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Gerrit Komrij 1944 - 2012


De droom van een dorpsjongen


Nu ken ik alle kaden, alle stegen,
En de Palazzo's. En ik voel me warm.
Ik liet mijn hart hier achter, allerwegen.
(En op de Academie-brug mijn arm,


Mijn nier op de Rialto. En mijn lever,
Die liet ik achter op het Arsenaal.)
O, deze stad is boven spot verheven...
Maar zelf een rarekiek en toverzaal.

Hier kan men zeer voornaam de pijp uitgaan
In een van die gesloten, hoge panden,
Zelfs als een oplichter nog niet banaal.

O, bij mijn uitvaart, hoop ik, zal je staan
Op een der bruggen van het Canal Grande
En mij voorbij zien glijden als een aal.




                       R.I.P.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Leestip: De intrede van Christus in Brussel - Dimitri Verhulst



Wanneer wordt aangekondigd dat Christus op 21 juli, in volle komkommertijd, Brussel zal bezoeken, ondergaat de Belgische hoofdstad een metamorfose. De gevels worden opgeknapt, bloembakken geplaatst en de criminaliteitscijfers duiken plotsklaps naar het nulpunt. Terwijl de beleidsmensen bakkeleien over wie persoonlijk onderhoud met de profeet verdient en discussiëren over de route waarlangs Jezus lopen moet, krijgt de stad almaar een menselijker gelaat, met oog voor de dakloze, de illegaal, de dronkaard en de armoe-oogster. De metro ruikt niet langer naar pis, de hoop is onder het volk. 
En dan breekt de grote dag zelf aan.
Op weergaloze wijze becommentarieert Verhulst de hedendaagse samenleving.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Train - 50 Ways To Say Goodbye




De tweede single van hun nieuwe album California 37




  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Oerbeppe Anne: Mijn oudste herinnering


Het jongetje was nog geen twee jaar oud. Hij stapte met zijn vader een rokerige, warme maar gezellige woonkamer binnen. In een prachtige stoel met bloemenmotief zat een oud, iel en gerimpeld vrouwtje. Met haar hoge, schrille stem vroeg ze in het Fries of hij ook wat te drinken wilde hebben. De jongen keek zijn vader een beetje onzeker aan, maar zijn vader knikte hem bemoedigend toe. Nadat hij zijn drinken had gekregen, tilde zijn vader hem op, gaf hem een kus en zei dat hij zo weer terug zou zijn. De houten deur viel dicht en daar zat hij dan in die vreemde kamer met dat oude vrouwtje. Het was een tijdje stil. De oude Friese staartklok begon steeds luider te tikken. Terwijl hij al drinkend haar niet aan durfde te kijken, probeerde ze zijn aandacht te trekken. Het jongetje voelde zich niet echt op zijn gemak. Waarschijnlijk merkte zij dit en vroeg of hij misschien naar de televisie wilde kijken. Hij knikte wat verlegen. Stapje voor stapje schuifelde zij naar de televisie toe, stak bevend haar oude gerimpelde, vol met lever- en nicotinevlekken, handen uit om de knop van de televisie om te draaien. Ondertussen had het jongetje de gelegenheid om haar wat beter te bekijken. Hij zag nu toch dat de oude vrouw wel iets bekends en vertrouwds had. Inmiddels had zij de televisie aangekregen. Nadat het toestel voldoende was opgewarmd, kwamen er zwart/wit beelden van het circus tevoorschijn. Clowns, acrobaten, olifanten, prachtige paarden, vrouwen in glitterkleding en een man met een hoge hoed...
Hij schrok wakker toen hij die rare stem in zijn oor hoorde fluisteren: ‘Sju, dèr is heit alwèr…’ Hij keek wat slaperig om zich heen en merkte dat hij bij de oude vrouw op schoot zat. Hij zag zijn vader inderdaad de kamer binnenkomen. Zijn vader pakte hem op, gaf de oude vrouw een zoen en vroeg of hij beppe ook een kusje wilde geven. Het jongetje sloeg zijn armpjes om de oude vrouw heen en drukte een lekkere natte zoen op haar wang. Ze namen afscheid en zouden elkaar nooit meer zien.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

De wens

http://www.youtube.com/watch?v=oNVBPkQFFj8

Kan er iemand mij vertellen

Wanneer een schutter rust
Wanneer de boog zich mag ontspannen
Z'n pijl het laatste doelwit kust

Wanneer is een mens tevreden
Merkt hij voor een keer als hij kijkt
Over de schutting bij de buren
Dat 't het gras niet net iets groener lijkt

Zeg me, waar moeten we zoeken
En wat is nou die wens
Waarna we niet meer verder hoeven
Waar en wanneer ligt die grens

En waarom wil ik alsmaar verder
Als ik ergens ben
Wat maakt het onbekende beter
Dan al datgene dat ik ken

En waarom ben ik nooit compleet gelukkig
Met wat er hoort bij mij
Waarom moet er toch steeds weer iets bij
Waarom nooit eens een keer
Ietsje minder dan meer
Wanneer laat dat verlangen mij vrij


  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Leestip: In De Ban Van De Tegenstander - Hans Keilson


Dit is het verhaal van een jongeman in een niet nader genoemd land. Hij behoort tot een gemeenschap die met vernietiging wordt bedreigd door een zekere B. Al haat en vreest hij deze B., toch probeert hij zich in zijn tegenstander te verplaatsen. Hij onderneemt zelfs risicovolle pogingen om hem in het echt te ontmoeten.
De jongen raakt zo gefascineerd door B. dat hij zijn eigen bestaan alleen kan definiëren in relatie tot zijn tegenstander. Door zijn ambivalente houding jegens B. wordt hij, een tweederangsburger in de maatschappij, nu ook in eigen kring een buitenstaander.
In de ban van de tegenstander is een fascinerende analyse van de symbiose tussen vervolger en vervolgde, en bevat unieke inzichten over de grootste tragedie van de twintigste eeuw.



Hans Keilson (1909) studeerde medicijnen in Berlijn. Zijn eerste roman, Das leben geht weiter (1933), werd door de nazi’s verboden. In 1936 emigreerde hij naar Nederland, waar hij tijdens de oorlog deelnam aan het verzet. Na de oorlog werkte Keilson als arts en psychiater en behandelde onder meer getraumatiseerde Joodse kinderen.
Bekijk ook de uitzending van Boeken (01-2011), een mooi interview:

http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1104540 

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS