Poëzie

Vroeger was ik niet bepaald een groot liefhebber van poëzie. Alhoewel, ik schreef altijd wel met veel plezier in de 'poesiealbums' van mijn zus Janet en de meisjes uit mijn klas. Altijd eerst met potlood en lineaal een aantal rechte lijnen trekken, maar wel zo lichtjes dat je de lijnen uiteindelijk goed kon weggummen. Daarna 'op je allernetst' het versje opschrijven. Voor de finishing touch een mooi plaatje uitzoeken en heel voorzichtig met de lijm omgaan zodat de bladzijdes niet bleven plakken. 

Er kwam een moterfietsje aan,het reed pijlsnel door de laan,het hield bij de Meerkoetlaan stop,geen wonder want Janet zat er op.

Mijn liefde voor de poëzie is aangewakkerd tijdens mijn opleiding Nederlands. In het eerste jaar kregen wij het vak poëzie-analyse van Coen P. Er ging een wereld voor mij open. Er bleek achter al die,voor mij, moeilijke gedichten een mooie gedachtengang, prachtige beeldspraak, vergelijkingen, tegenstellingen etcetera te zitten. Hierdoor ben ik dus anders over poëzie gaan denken en het gaan waarderen. Toen ik in mei met mijn blog begon, leek het mij dan ook mooi om eens zelf een gedicht te schrijven. Nadat ik er een geschreven had, vroeg ik via twitter aan Henk vd Veer, onze Sneker stadsdichter, wat hij van het gedicht vond. Henk, mijn vroegere mentor, waar ik een jaar bij in de klas het meesterschap heb mogen leren, zei: 'Kiek asen mar op mien site!'  
(lees 15 mei: http://www.henkvanderveer.nl/dagboek/default.asp?j=2011&m=5)
Gemotiveerd door deze mooie woorden heb ik inmiddels een aantal gedichten geschreven. Ik wil het niet poëzie noemen, ik vind het namelijk zelf simpele rijmgedichten, maar mijn gevoelens en gedachten zitten er wel in. Als ik de reacties op bijvoorbeeld het gedicht 'In mij' lees, dan weet ik dat het gedicht geslaagd is en dat het iets voor een ander kan betekenen.
Herman Finkers verwoordde het mooi: 'Poëzie, zo moeilijk nie, op alles rijmt wel iets. Behalve dan op waterfiets, op waterfiets rijmt niets!'

Ik ben nu volop bezig wat meer de poëtische kant op te dichten, maar dit publiceer ik pas op mijn blog wanneer ik het de moeite waard vind. Ik hoop er een klaar te hebben voor de gedichtenavond op 26 januari in café Vellinga, zoniet dan denk ik dat ik wat poëtisch werk van een ander voordraag. Mochten jullie belangstelling hebben om te komen kijken deze avond, wees welkom! Er treden meerdere Snekers op, zoals medebloggers Ibo-Jan, Anske S. en mentor Henk.

Het lied der dwaze bijen

Een geur van hoger honing
verbitterde de bloemen,
een geur van hoger honing
verdreef ons uit de woning.

Die geur en een zacht zoemen
in het azuur bevrozen,
die geur en een zacht zoemen,
een steeds herhaald niet-noemen

ried ons, ach roekelozen,
de tuin op te geven,
riep ons, ach roekelozen,
naar raadselige rozen.

Ver van ons volk en leven
zijn wij naar avonturen
ver van ons volk en leven
jubelend voortgedreven.

Niemand kan van nature
zijn hartstocht onderbreken,
niemand kan van nature
in lijve de dood verduren.

Steeds heviger bezweken,
steeds heviger doorschenen,
steeds heviger bezweken
naar het ontwijkend teken,

stegen wij en verdwenen,
ontvoerd, ontlijfd, ontzworven,
stegen wij en verdwenen
als glinsteringen henen.

Het sneeuwt, wij zijn gestorven,
huiswaarts omlaag gedwereld,
het sneeuwt, wij zijn gestorven,
het sneeuwt tussen de korven

Martinus Nijhoff


  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

0 comments:

Post a Comment