Samen met broertje I.J. in de spits (foto: Henk van der Veer)
Twee maanden geleden ben ik begonnen met hardlopen. Wat eerst een standaard poging leek na oud en nieuw, begint nu serieuze vormen aan te nemen. En het meest wonderlijke ervan is dat ik het ook nog eens echt leuk begin te vinden, terwijl ik hardlopen altijd verafschuwde.
In mijn blog van 17 november had ik het nog over mijn gebrek aan conditie en trainingsachterstand. Ik besloot deze blog met: 'Ach, ik ken mijn beperkingen. Het plezier is er niet minder om en ik blijf gewoon lekker mijn best doen! Mijn streven dit jaar: Dat mijn teamgenoten in ieder geval één keer tijdens de derde helft over een onnavolgbare actie van mij staan te praten.'
Conditie nu dik in orde dus, de tweede helft van de competitie kon beginnen!
De eerste helft vanaf de kant bekeken. Tweede helft er in, samen met Ibo-Jan in de spits. Al snel kreeg ik de bal op rechtsvoor. Met een loepzuivere assist op mijn broertje, die hieruit wist te scoren en door zelf ook nog te scoren in een scrimmage, had ik eindelijk eens een leuke inbreng tijdens een wedstrijd. Na nog een fantastische omhaalpoging à la Van Basten had ik mijn streven voor dit seizoen dus eindelijk bereikt en een zere rug er aan over gehouden. Dit soort bewegingen moet ik ook aan echte atleten overlaten.
Als team hebben wij prachtig voetbal laten zien. Helaas dat we aan het einde met nul punten weer de kleedkamer in gingen, maar het voelde als een overwinning deze 4-5 nederlaag.
Ik denk dat het nog een mooie tweede competitiehelft voor ONS7 gaat worden. Kom eens een keertje kijken, de toegang is gratis...
