… Zijn blik bleef hangen in die prachtige, bruine ogen. Hij was te verlegen om haar lichaam verder te bekijken, maar in zijn gedachten waren zijn handen al onder haar truitje, haar huid strelend, langzaam, verder omhoog. ‘Euh, ja natuurlijk.’ kreunde Martin, en hij schoof onhandig een stukje naar rechts. Hij merkte dat hij niet meer goed uit zijn woorden kon komen. De vrouw ging elegant naast hem zitten en er viel even een ongemakkelijke stilte. Martin liet het lege glas in zijn hand draaien en staarde naar de tafel. ‘Wat moet ik nu tegen haar zeggen?’ vroeg hij zichzelf af en paniek begon zich van hem meester te maken. ‘Dus jij bent een collega van Guus? Ik zal mij even voorstellen, ik ben Nadia.’ Haar stem klonk een beetje lager dan het hoge gekakel dat hij gewend was van zijn vrouwelijke collega’s, maar wat een mooie stem zeg! ‘Guus vroeg mij om even bij jou te komen zitten, aangezien hij het zelf nogal druk heeft met de nieuwe gasten te verwelkomen.’ glimlachte Nadia. Martin durfde haar weer aan te kijken. Hij dacht dat hij een onoprechtheid in haar lach zag, maar hij probeerde die gedachte in zijn hoofd te weren. Of het nu door de drank kwam of door de begeerte naar haar lichaam, hij bleef zitten. ‘Laat ik er maar meteen voor gaan!’ dacht Martin en hij legde zijn hand op haar blote arm. ‘Wat kan ik voor je inschenken?’ lalde hij in haar oor en stond op. Hij hoorde niet wat goed wat ze antwoordde en boog zich voorover. ‘Een Martini puur alsjeblieft.’ fluisterde zij in zijn oor terwijl zijn ogen richting haar decolleté gleden. Met die twee heerlijke borsten op zijn netvlies wankelde hij naar de bar. ‘Volgens mij wil ze iets van je!’ praatte hij zichzelf moed in.
Hij schonk twee Martini’s voor Nadia en zichzelf in en wilde zich net weer omdraaien toen hij zijn collega’s hoorde, die net bij de bar kwamen staan. ‘Hee Remi, moet je niet naar je eenzame appartement toe? Ga naar huis man, je hoort hier niet!’ Martin voelde een woede in zich opkomen, maar voordat hij de glazen kon neerzetten, hadden de twee heren zich alweer omgedraaid en verdwenen lachend tussen de andere gasten. Zijn schouders ophalend liep hij weer terug naar Nadia en reikte haar het glas Martini aan. Daarna plofte hij weer naast haar op de bank, zijn bewegingen niet meer helemaal onder controle. Er schoot een beetje drank uit zijn glas over zijn trui, maar hij merkte het niet eens. Zijn arm ging achter haar nek langs en hij liet zijn rechterhand op haar schouder rusten. ‘Ben jij hier helemaal alleen?’ fluisterde hij in haar oor, zijn mond zo dichtbij, zodat zijn lippen haar oren bijna aanraakten. ‘Ik vind je namelijk erg leuk!’ Martin vond het maar wat puberaal uit zijn mond klinken maar wat maakte het uit. Hij drukte snel maar onhandig zijn kleverige lippen vol op haar mond. ‘Jezus Martin, wat doe je nu?!’ riep Nadia net op het moment dat de muziek even stil was gevallen. Bijna iedereen in de kamer hield op met praten en keken naar Nadia, die ondertussen kwaad voor Martin was gaan staan.
Hij schonk twee Martini’s voor Nadia en zichzelf in en wilde zich net weer omdraaien toen hij zijn collega’s hoorde, die net bij de bar kwamen staan. ‘Hee Remi, moet je niet naar je eenzame appartement toe? Ga naar huis man, je hoort hier niet!’ Martin voelde een woede in zich opkomen, maar voordat hij de glazen kon neerzetten, hadden de twee heren zich alweer omgedraaid en verdwenen lachend tussen de andere gasten. Zijn schouders ophalend liep hij weer terug naar Nadia en reikte haar het glas Martini aan. Daarna plofte hij weer naast haar op de bank, zijn bewegingen niet meer helemaal onder controle. Er schoot een beetje drank uit zijn glas over zijn trui, maar hij merkte het niet eens. Zijn arm ging achter haar nek langs en hij liet zijn rechterhand op haar schouder rusten. ‘Ben jij hier helemaal alleen?’ fluisterde hij in haar oor, zijn mond zo dichtbij, zodat zijn lippen haar oren bijna aanraakten. ‘Ik vind je namelijk erg leuk!’ Martin vond het maar wat puberaal uit zijn mond klinken maar wat maakte het uit. Hij drukte snel maar onhandig zijn kleverige lippen vol op haar mond. ‘Jezus Martin, wat doe je nu?!’ riep Nadia net op het moment dat de muziek even stil was gevallen. Bijna iedereen in de kamer hield op met praten en keken naar Nadia, die ondertussen kwaad voor Martin was gaan staan.
0 comments:
Post a Comment