Leestip: De intrede van Christus in Brussel - Dimitri Verhulst



Wanneer wordt aangekondigd dat Christus op 21 juli, in volle komkommertijd, Brussel zal bezoeken, ondergaat de Belgische hoofdstad een metamorfose. De gevels worden opgeknapt, bloembakken geplaatst en de criminaliteitscijfers duiken plotsklaps naar het nulpunt. Terwijl de beleidsmensen bakkeleien over wie persoonlijk onderhoud met de profeet verdient en discussiëren over de route waarlangs Jezus lopen moet, krijgt de stad almaar een menselijker gelaat, met oog voor de dakloze, de illegaal, de dronkaard en de armoe-oogster. De metro ruikt niet langer naar pis, de hoop is onder het volk. 
En dan breekt de grote dag zelf aan.
Op weergaloze wijze becommentarieert Verhulst de hedendaagse samenleving.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Train - 50 Ways To Say Goodbye




De tweede single van hun nieuwe album California 37




  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Oerbeppe Anne: Mijn oudste herinnering


Het jongetje was nog geen twee jaar oud. Hij stapte met zijn vader een rokerige, warme maar gezellige woonkamer binnen. In een prachtige stoel met bloemenmotief zat een oud, iel en gerimpeld vrouwtje. Met haar hoge, schrille stem vroeg ze in het Fries of hij ook wat te drinken wilde hebben. De jongen keek zijn vader een beetje onzeker aan, maar zijn vader knikte hem bemoedigend toe. Nadat hij zijn drinken had gekregen, tilde zijn vader hem op, gaf hem een kus en zei dat hij zo weer terug zou zijn. De houten deur viel dicht en daar zat hij dan in die vreemde kamer met dat oude vrouwtje. Het was een tijdje stil. De oude Friese staartklok begon steeds luider te tikken. Terwijl hij al drinkend haar niet aan durfde te kijken, probeerde ze zijn aandacht te trekken. Het jongetje voelde zich niet echt op zijn gemak. Waarschijnlijk merkte zij dit en vroeg of hij misschien naar de televisie wilde kijken. Hij knikte wat verlegen. Stapje voor stapje schuifelde zij naar de televisie toe, stak bevend haar oude gerimpelde, vol met lever- en nicotinevlekken, handen uit om de knop van de televisie om te draaien. Ondertussen had het jongetje de gelegenheid om haar wat beter te bekijken. Hij zag nu toch dat de oude vrouw wel iets bekends en vertrouwds had. Inmiddels had zij de televisie aangekregen. Nadat het toestel voldoende was opgewarmd, kwamen er zwart/wit beelden van het circus tevoorschijn. Clowns, acrobaten, olifanten, prachtige paarden, vrouwen in glitterkleding en een man met een hoge hoed...
Hij schrok wakker toen hij die rare stem in zijn oor hoorde fluisteren: ‘Sju, dèr is heit alwèr…’ Hij keek wat slaperig om zich heen en merkte dat hij bij de oude vrouw op schoot zat. Hij zag zijn vader inderdaad de kamer binnenkomen. Zijn vader pakte hem op, gaf de oude vrouw een zoen en vroeg of hij beppe ook een kusje wilde geven. Het jongetje sloeg zijn armpjes om de oude vrouw heen en drukte een lekkere natte zoen op haar wang. Ze namen afscheid en zouden elkaar nooit meer zien.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

De wens

http://www.youtube.com/watch?v=oNVBPkQFFj8

Kan er iemand mij vertellen

Wanneer een schutter rust
Wanneer de boog zich mag ontspannen
Z'n pijl het laatste doelwit kust

Wanneer is een mens tevreden
Merkt hij voor een keer als hij kijkt
Over de schutting bij de buren
Dat 't het gras niet net iets groener lijkt

Zeg me, waar moeten we zoeken
En wat is nou die wens
Waarna we niet meer verder hoeven
Waar en wanneer ligt die grens

En waarom wil ik alsmaar verder
Als ik ergens ben
Wat maakt het onbekende beter
Dan al datgene dat ik ken

En waarom ben ik nooit compleet gelukkig
Met wat er hoort bij mij
Waarom moet er toch steeds weer iets bij
Waarom nooit eens een keer
Ietsje minder dan meer
Wanneer laat dat verlangen mij vrij


  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Leestip: In De Ban Van De Tegenstander - Hans Keilson


Dit is het verhaal van een jongeman in een niet nader genoemd land. Hij behoort tot een gemeenschap die met vernietiging wordt bedreigd door een zekere B. Al haat en vreest hij deze B., toch probeert hij zich in zijn tegenstander te verplaatsen. Hij onderneemt zelfs risicovolle pogingen om hem in het echt te ontmoeten.
De jongen raakt zo gefascineerd door B. dat hij zijn eigen bestaan alleen kan definiëren in relatie tot zijn tegenstander. Door zijn ambivalente houding jegens B. wordt hij, een tweederangsburger in de maatschappij, nu ook in eigen kring een buitenstaander.
In de ban van de tegenstander is een fascinerende analyse van de symbiose tussen vervolger en vervolgde, en bevat unieke inzichten over de grootste tragedie van de twintigste eeuw.



Hans Keilson (1909) studeerde medicijnen in Berlijn. Zijn eerste roman, Das leben geht weiter (1933), werd door de nazi’s verboden. In 1936 emigreerde hij naar Nederland, waar hij tijdens de oorlog deelnam aan het verzet. Na de oorlog werkte Keilson als arts en psychiater en behandelde onder meer getraumatiseerde Joodse kinderen.
Bekijk ook de uitzending van Boeken (01-2011), een mooi interview:

http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1104540 

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Piet Paaltjens - Aan Rika


Tijdens het vak Thematische Letterkunde heb ik mij mogen verdiepen in de gedichten en het leven van Piet Paaltjens(alter ego van Francois Haverschmidt, 1835-1894). In zijn bundel ‘Snikken en grimlachjes’ uit 1867 staan gedichten die een mooi voorbeeld zijn voor de typische romantische, humoristische dichtkunst. Enerzijds romantische gevoeligheid, dwepende sentimaliteit, Weltschmerz en de nuchtere werkelijkheid anderzijds. ‘Aan Rika’ komt uit het hoofdstuk ‘Tijgerlelies’, dit bestaat uit vier, aan verschillende dames opgedragen, gedichten.


Aan Rika,

Slechts eenmaal heb ik u gezien. Gij waart
Gezeten in een sneltrein, die den trein
Waar ik mee reed passeerde in volle vaart.
De kennismaking kon niet korter zijn. 

En toch, zij duurde lang genoeg om mij
Het eindeloos levenspad met fletsen lach
Te doen vervolgen. Ach! geen enkel blij
Glimlachje liet ik meer, sinds ik u zag. 

Waarom ook hebt gij van dat blonde haar,
Daar de engelen aan te kennen zijn. En dan,
Waarom blauwe oogen, wonderdiep en klaar?
Gij wist toch, dat ik daar niet tegen kan!

En waarom mij dan zoo voorbijgesneld,
En niet, als ’t weerlicht, ’t rijtuig opgerukt,
En om mijn hals uw armen vastgekneld,
En op mijn mond uw lippen vastgedrukt? 

Gij vreesdet mooglijk voor een spoorwegramp?
Maar, Rika, wat kon zaalger voor mij zijn,
Dan, onder helsch geratel en gestamp,
Met u verplet worden door één trein?




  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Zal het ooit stoppen?


Acht mei 1995, vijftig jaar na de capitulatie van Duitsland. Het World Liberty Concert te Arnhem. Artiesten zoals Alan Parsons, Cyndi Lauper en Joe Cocker traden deze avond op.
Voor mij was het optreden van Art Garfunkel het absolute hoogtepunt. Alles kwam op dat moment samen. De oorlog, de muziek, de tekst, de brug en de bevrijding. Op het moment dat het vuurwerk begint op the John Frost Bridge (4.05) en je denkt aan al die soldaten die voor onze vrijheid hebben gevochten, waarvan velen niet levend thuis zijn gekomen, aan alle andere slachtoffers; de Joden, de verzetsstrijders, zigeuners, homo's en ga zo maar door. Ik moet eerlijk bekennen dat ik op dat moment de tranen in mijn ogen had staan. Meer dan vijftig miljoen doden tijdens deze verschrikkelijke periode!
Helaas gebeuren er nu nog steeds, om wat voor reden dan ook, de wreedste dingen op onze prachtige aarde. Zal het ooit stoppen?



Britse parachutisten ...



...een dappere sprong naar?



Slag bij Arnhem




'a bridge to far'












John Frost


John Frost Bridge - Arnhem


When you're weary
Feeling small
When tears are in your eyes
I will dry them all

I'm on your side
When times get rough
And friends just can't be found
Like a bridge over troubled water
I will lay me down
Like a bridge over troubled water
I will lay me down

When you're down and out
When you're on the street
When evening falls so hard
I will comfort you

I'll take your part
When darkness comes
And pain is all around
Like a bridge over troubled water
I will lay me down
Like a bridge over troubled water
I will lay me down

Sail on Silver Girl,
Sail on by
Your time has come to shine
All your dreams are on their way

See how they shine
If you need a friend
I'm sailing right behind
Like a bridge over troubled water
I will ease your mind
Like a bridge over troubled water
I will ease your mind

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS