Heb je nog één keer rondgekeken,
gestaard naar de wolken, wachtend op zon?
Hoorde je vogels zorgeloos fluiten?
Las je de naam en dacht je aan haar?
Of was de dood een trefzekere
hamer, een simpele klap?
De stad was je thuis, een huis zonder kamers.
De stad was een vlucht, lege dagen door.
Je keek om je heen, zag de nesten,
de kraaien, een trap naar de hemel,
een afvalbak.
Je bed was gras, de dekens een houvast.
Je ging slapen want je was moe.
Ogenblik - I.M. Berend Noz
Grutte Gedichtenjûn te café Vellinga
poëzie is geen poging tot pogen te prevelen
wat de onuitsprekelijke sensibele ziel in eenzelvige stilte
denkt niet te vermoeden omtrent het zegbare
van verstilde binnenmeren
want wie zich het zeggen ontzegt
zal niet zingen
(Dirk Geerdink)
poëzie is geen verstaanbaar verslag in eenvoud ingediend
geen
doorbelichting van ontbonden factoren die scherp en
zinnig belicht
helderheid put want het klontert en het schift en
niets in jouw hoofd is helder ontleed
wie klaarheid zegt is klaar met zeggen
en hij zal niet zingen
een madeliefje meubelstuk of kinderziel zo te zien
zoals het zelden is gezien zo is niet poëzie
want bedeesd aquarelleren doen de zondagsschilders
niet de zuiver ziedende dichter die zich op het spel zingt
(Ibo-Jan Bosma)
puistig provoceren op een popi podium is geen poëzie
want poëzie is geen performance
versterkte taal die niet elektrisch vonkt
blijft blubberen als zwakstroom
wie ritme uit een box moet lenen hoopt te zingen
maar hij zingt niet
poëzie is geen ootmoedige hoogmis voor de poëzie
want de gelovige gelooft niet of hij zwijgt van ontzag
wie gedragen is valt
glasgerinkel klinke of er klinkt niets
wie zich vergaapt en mummelt met de gemeente
zal niet zingen
(Anske Smit)
heethoofdig samenzweren in een revolutionair café
waar in jeneverdamp een diep doorrookt j'accuse
tegen de gelauwerde canon bijna niet wordt verworpen
is mooi maar geen poëzie
want ware revolutie eet haar vaders op negeert ze niet
maar consumeert en kauwt ze tot ze bloed
en sterke vezels worden om vliegen dood te slaan
die verhit debatteren over je avondmaal
(Jelle Zwart)
poëzie is niet serieus en niet om te lachen want het is
beide
omdat de profeet de waarheid balkt
gekieteld wordt door kemelhaar
poëzie is prinsheerlijk pinkelen in gotham city
terwijl je messen vermoedt en gevallen vrouwen
met prikkelende zinnen die je verstrikken in toestanden
en je zegt iets doms poëzie is uilogig
als de man van vele manieren
tegen een godin beleefd beweren dat je van kreta komt
terwijl je op weg naar huis en haar
je zeilen reeft voor nimfen

poëzie is vuig portamento met vals contrapunt
van een lui baldadig orkest dat aan bier denkt
is volmondig met een vos onder de arm bruskeren
lichtvoetig de hoela walsen
als een tuba die onder water
solo pogoot in de spiegelzaal
poëzie is jouw pijn in haar tieten terwijl het regent op de
gracht
en je lacht want er valt niets te lachen

(Hein Jaap Hilarides Bent)
poëzie taalt naar hem haar schutspatroon
die duister tegenspreekt wat is en licht ontkent
omdat hij het oprecht als een slang op gespleten poten
met dubbel kruipende tong goed voorheeft met mensen
en hen vervoert met zoet verboden vruchten
en kennis van naakt staan
zij spreekt doorrookt op drie poten met de adem van
zwavel
als een vrouw uit de navel met de stem van de zon
zingend onbegrip in de waarheid van mensen
(Henk van der Veer)
poëzie is vrezen met groten vreze in een slapeloos
kinderbedje
omdat je niet weet of je vergramd hebt
dan wel balkend roos herkauwen en weten dat het
lukken zal
te spreken als een mens en sprekend als een mens
in donkere catacomben de geheimste woorden
uit de oude boeken te bezweren dat het lood
van de cirkel volgens de gulden snede
pentagrammatisch in de vijfde essentie vierkant raakt
gequadrateerd en leem begint te verademen op voeten
poëzie is gevaarlijk of zij is geen poëzie
(Anne Feddema)
poëzie is drie keer durven balken is huilen
bij een tekenfilm is drinken
zonder dorst terwijl je heus wel weet
dat je van fouten moet leren
is krakkemikkig zin kramen is de zestienduidige
paso doble van de kronkelknar
poëzie is mens de dansende wereld dromen en pijnlijk
leven zingen
in de taal van mensen
poëzie is mens
- Vuurvogel van Ilja Leonard Pfeijffer -
(Foto's: Anske, Henk en Ibo-Jan, kijk ook even op hun weblog voor verslag gedichtenavond)
(De gedichten die ik voordroeg deze avond: http://hanbosma.blogspot.nl/2011/06/samenwerking-gebroeders-bosma-drunk.html en http://hanbosma.blogspot.nl/2012/07/de-deuren-der-waarneming16.html )
De schaatser
Volksliederen: V.S.- The Star-Spangled Banner
In het rijtje mooiste volksliederen mag de hymne van de Verenigde Staten natuurlijk niet ontbreken: 'The Star-Spangled Banner'.
Veel gehoord tijdens de Olympische Spelen. En de Amerikanen weten bij elk sportevenement een ware show van hun volkslied te maken, neem de Superbowl bijvoorbeeld. Maar waarover zingen ze nu precies? Waar komt de tekst vandaan? Wie heeft deze melodie geschreven?
Hiervoor gaan we eerst terug naar het jaar 1770.
In Londen waren de rijkere mannen lid van een society. Zo had je bijvoorbeeld de Anacreontic Society. Dit was een gentlemen's club voor (amateur) musici.
De voorzitter van deze club, Ralph Tomlinson, wilde een soort clublied schrijven. Clublid John Stafford Smith schreef ooit als tiener al een melodie. Zo ontstond The Anacreontic Song. Het lied en dan vooral de melodie begon steeds populairder te worden, zo ook in de Verenigde Staten.
Veertig jaar later. Amerika 1814. Tijdens deze oorlog (1812-1815) was de dichter en advocaat Francis Scott Key aan boord van een Brits oorlogssschip. Hier was hij getuige van het bombardement op Fort McHenry in Baltimore. De volgende dag schreef hij een gedicht met als titel 'The Defence of Fort McHenry'.
Hierin de zin 'O say does that star-spangled banner yet wave'. Tijdens het schrijven van het gedicht had hij de melodie van de Anacreontic Song al in zijn gedachten.
Het lied werd een erg populair patriottistisch lied.
Op drie maart 1931 werd, onder president Herbert Hoover, The Star-Spangled Banner (de met sterren bezaaide banier) het officiële volkslied van de Verenigde Staten.
Oh, say can you see by the dawn's early light
What so proudly we hailed at the twilight's last gleaming?
Whose broad stripes and bright stars thru the perilous fight,
O'er the ramparts we watched were so gallantly streaming?
And the rocket's red glare, the bombs bursting in air,
Gave proof through the night that our flag was still there.
Oh, say does that star-spangled banner yet wave
O'er the land of the free and the home of the brave?
On the shore, dimly seen through the mists of the deep,
Where the foe's haughty host in dread silence reposes,
What is that which the breeze, o'er the towering steep,
As it fitfully blows, half conceals, half discloses?
Now it catches the gleam of the morning's first beam,
In full glory reflected now shines in the stream:
'Tis the star-spangled banner! Oh long may it wave
O'er the land of the free and the home of the brave!
And where is that band who so vauntingly swore
That the havoc of war and the battle's confusion,
A home and a country should leave us no more!
Their blood has washed out their foul footsteps' pollution.
No refuge could save the hireling and slave
From the terror of flight, or the gloom of the grave:
And the star-spangled banner in triumph doth wave
O'er the land of the free and the home of the brave!
Oh! thus be it ever, when freemen shall stand
Between their loved home and the war's desolation!
Blest with victory and peace, may the heav'n rescued land
Praise the Power that hath made and preserved us a nation.
Then conquer we must, when our cause it is just,
And this be our motto: "In God is our trust."
And the star-spangled banner in triumph shall wave
O'er the land of the free and the home of the brave!
Going To a Town - Rufus Wainwright
I'm going to a place that has already been disgraced
I'm gonna see some folks who have already been let down
I'm so tired of America
I'm gonna make it up for all of The Sunday Times
I'm gonna make it up for all of the nursery rhymes
They never really seem to want to tell the truth
I'm so tired of you, America
Making my own way home, ain't gonna be alone
I've got a life to lead, America
I've got a life to lead
Tell me, do you really think you go to hell for having loved?
Tell me, enough of thinking everything that you've done is good
I really need to know, after soaking the body of Jesus Christ in blood
I'm so tired of America
I really need to know
I may just never see you again, or might as well
You took advantage of a world that loved you well
I'm going to a town that has already been burnt down
I'm so tired of you, America
Making my own way home, ain't gonna be alone
I've got a life to lead, America
I've got a life to lead
I got a soul to feed
I got a dream to heed
And that's all I need
Making my own way home, ain't gonna be alone
I'm going to a town
That has already been burnt down
Volksliederen: Rusland
We kennen allemaal het beeld van het Nederlands Elftal, waarbij de spelers op een rij staan en ons Wilhelmus gespeeld wordt. De één staart stoïcijns of gespannen voor zich uit, de ander krijgt net de lippen een beetje van elkaar los en een enkeling zingt uit volle borst mee. Wat dat betreft kunnen onze voetballers een voorbeeld nemen aan de spelers uit landen als Italië. Hier zingen en schreeuwen de spelers de longen en hart bijna het lijf uit tijdens hun nationaal volkslied, wat een passie!
Dit heeft misschien ook te maken met het feit dat Rusland en de geschiedenis van dit enorme land mij altijd intrigeerde. De geschiedenislessen over de Tsaar, Lenin en Stalin met die prachtige foto's en schilderijen kan ik mij nog goed heugen. Als kind heb ik het einde van de Koude Oorlog meegemaakt. De beelden van het Rode Plein met die enorme militaire parades maar ook films als Wargames en Rocky IV, de serie Airwolf en de prachtige nummers Russians van Sting en Billy Joel's Leningrad hebben toen absoluut een steentje bijgedragen aan mijn beeldvorming van deze periode.
Eerst dit:
Gimn Sovetskogo Sojoeza ( Гимн Советского Союза) Hymne van de Sovjet-Unie:
In 1955, twee jaar na de dood van Stalin, werd het volkslied zonder tekst gebruikt. Dit duurde tot 1977, het jaar dat er een nieuwe tekst geschreven werd.
Een onverwoestbare unie van vrije republieken,
Heeft het almachtige Rusland voor eeuwen gesmeed.
Lang leve de door de wil der volkeren opgerichte,
Verenigde, machtige, Sovjet-Unie!
Refrein:
Eer aan ons vrije vaderland,
Het betrouwbare fort van de volkerenvriendschap!
De partij van Lenin - de macht van het volk,
Zal ons naar de triomf van het communisme leiden!
Door de onweersbuien heen, scheen ons de zon der vrijheid toe,
En de grote Lenin heeft ons de weg getoond:
Voor de goede zaak heeft hij de volkeren doen opstaan,
Tot arbeid en heldendaden heeft hij ons geïnspireerd!
Refrein
In de overwinning van de onsterfelijke ideeën van het communisme,
Zien wij de toekomst van onze staat,
En de rode wimpel van het geëerde vaderland,
Zullen wij altijd onvoorwaardelijk trouw zijn!
Toen de Sovjet in 1991 uiteen viel, kreeg Rusland opnieuw een ander volkslied. Boris Jeltsin koos voor het Patriottenlied. Dit volkslied zonder tekst is onder de Russen nooit populair geweest. In 2000 werd het 'oude' volkslied weer in ere hersteld door Poetin. De nieuwe tekst werd, meer dan zestig jaar na de eerste versie, opnieuw geschreven door Michalkov:
Gimn Rossijskoi Federatsii( Гимн Российской Федерации) Hymne van de Russische Federatie:
Rusland is ons heilig rijk;
Rusland is ons geliefde land.
De machtige wilskracht, de grote eer;
Je erfenis voor alle tijden!
Refrein:
Moge je roemrijk zijn, ons vrij Vaderland;
De eeuwige bond der broederlijke volkeren;
De volkswijsheid die wij van onze voorvaderen gekregen hebben!
Moge je roemrijk zijn, het land! Wij zijn trots op je!
Van de zuidzeeën en tot aan de poolcirkel;
Strekken onze bossen en velden zich uit.
Jij bent de enige in deze wereld! Je bent de enige die zo is;
Godbeschermd geboorteland van ons!
Refrein
De grote ruimte voor de droom en het leven;
Wordt voor ons door de komende jaren geopend.
Onze trouw aan het Vaderland geeft ons kracht;
Zo was het, zo is het, zo zal het voor altijd blijven!
Genoeg zo! Tijd om naar dit prachtig volkslied te luisteren:






