De Japanse steenhouwer

De Japanse steenhouwer is een oud Aziatisch sprookje. Tijdens een passage in het boek Max Havelaar van Multatuli, vertelt Havelaar dit verhaal aan Duclari en Verbrugge.


Er was een man die stenen hakte uit de rots. Hij deed heel zwaar werk, hij werkte veel, maar zijn loon was laag en hij was niet tevreden.
Hij zuchtte, omdat zijn werk zo zwaar was. Hij riep: och, was ik maar rijk, dan kon ik slapen op een bed, met een klamboe van rode zijde. En er kwam een engel uit de hemel, die zei: u zult zijn wat u zojuist hebt gewenst. En hij was rijk. Hij kon slapen op een bed met een klamboe van rode zijde.
De koning van het land kwam voorbij, met ruiters voor zijn koets. Ook achter het rijtuig galoppeerden ruiters, en men hield een gouden parasol boven het hoofd van de koning. Toen de rijke man dit zag, was hij verdrietig, omdat er boven zijn hoofd geen gouden parasol werd gehouden en dat terwijl hij kort tevoren nog tevreden was.
Hij zuchtte en riep: ik wil koning zijn! Er kwam een engel uit de hemel, die zei: u zult zijn wat u zojuist hebt gewenst. En hij was koning. Voor zijn wagen reden nog meer ruiters en ook waren er ruiters achter zijn wagen en boven zijn hoofd hielden bedienden zijn gouden parasol.
De zon scheen met hete stralen, en verbrandde het aardrijk, zodat het gras geel werd en verdorde. En de koning klaagde dat de zon schroeide in zijn gezicht, en machtiger was dan hij. Weer was hij niet tevreden.
Hij zuchtte, en hij riep: ik wil de zon zijn! Er kwam een engel uit de hemel, die zei: u zult zijn wat u zojuist hebt gewenst. En hij was de zon. Hij zond zijn stralen naar boven, en naar beneden, naar rechts en naar links, en overal. Hij verschroeide het gras van het aardrijk, en de gezichten van alle koningen op aarde. Er kwam een wolk tussen de aarde en hem, en de stralen van de zon kaatsten terug op die wolk. Hij werd boos dat zijn macht werd ingeperkt, en hij klaagde dat die wolk machtiger was dan hij. En hij was niet tevreden. Hij wilde de wolk zijn, die zo machtig was.

Er kwam een engel uit de hemel, die zei: u zult zijn wat u zojuist hebt gewenst. En hij werd een wolk, en plaatste zichzelf tussen de zon en de aarde, en ving de stralen op, zodat het gras groen werd. De wolk regende in grote druppels op het aardrijk, en liet de rivieren overstromen, en herders brachten hun schapen op het droge. En hij verwoestte het veld door overstromingen. Hij viel neer op een rots, die niet van wijken wist. En hij klaterde in grote stromen, maar de rots ging niet opzij. Hij werd boos, omdat de rots niet van zijn plaats te krijgen was, en omdat zijn waterstralen te zwak waren. En hij was niet tevreden. Hij riep: die rots heeft meer macht dan ik heb. Ik wil die rots zijn!
Er kwam een engel uit de hemel, die zei: u zult zijn wat u zojuist hebt gewenst. En hij werd rots, die niet bewoog als de zon scheen, en niet als het regende. Daar kwam een man met een pikhouweel, en met een scherpe beitel en een zware hamer, die stenen hakte uit de rots. De rots zei: wat is dit nu weer, die man is sterker dan ik ben, hij hakt mij weg! En hij was niet tevreden. Hij riep: ik ben zwakker dan hij, ik wil die man zijn!
Er kwam een engel uit de hemel, die zei: u zult zijn wat u zojuist hebt gewenst.
En hij was steenhouwer. Hij hakte stenen uit de rots, door hard te werken, en hij werkte heel hard voor weinig loon, en hij was tevreden.