Week van de poëzie: Dag VI

GEEN KUNST

Ik weet niet of het een kunst is
of eerder een vorm van ijdelheid
niet alleen mijzelf maar ook
de wereld van de wereld te denken

En even ontheven van mijzelf ook
even weg te kunnen zijn van mezelf

Als van een boek of schilderij
dat niet meer weg te denken is
en waarin ik iets herken dat er niet is,
als was ik lucht geworden voor mezelf

Ik weet niet of mijn behoefte aan transparantie
een verlangen is naar afwezigheid

Of het huis waar ik woon
en de straat waarop ik uitkijk,
de mensen die aan mij voorbijgaan

En alles voorzover ik overzien kan
niet even onvermijdelijk zijn
als de mate waarin ik alles
van de wereld denken kan

Net zolang

Totdat niets meer
weg te denken is en ik
nergens langer nog omheen kan

In de laatste plaats ik om mijzelf niet

Niet om de poëzie ervan
noch om de liefde die ik voor mijzelf
als voor de poëzie had opgevat

Maar om overal vanaf te zijn

En ten slotte ook daar vanaf te zijn